E.H. Fabrice Loiseau: 'Een Katholieke zegening voor de terrorist van Luik die zich bekeerde tot de islam, is een schandaal!'
E.H. Fabrice Loiseau, Katholiek priester, en stichter en overste van de missionarissen van de Goddelijke Barmhartigheid, is pastoor van de St Franciscus a Paulo parochie in Toulon.
De begrafenis van de islamistische terrorist van Luik, Benjamin Herman / Bakar al Belgiki, bekeerde tot de islam, had plaats in een Katholieke Kerk met de goedkeuring van de pastoor van die parochie.
Reactie voor Boulevard Voltaire van EH Fabrice Loiseau, stichter en overste van een gemeenschap die voor roeping heeft de evangelisatie, en dan op de eerste plaats onder de moslims;
De begrafenis van Benjamin Herman, de terrorist van Luik, hebben vandaag plaats. Het was een christelijke ceremonie voorgegaan door een Katholieke priester. Is die ceremonie een probleem vanuit het Katholieke standpunt, gezien Benjamin Herman zich tot de islam had bekeerd?
Natuurlijk is dat een probleem voor de Kerk. Het gaat over het ritueel voor de zegening van een gedoopte. Uitzonderlijk kan, met de goedkeuring van de bisschop, een niet gedoopte worden gezegend als die duidelijke tekenen gegeven heeft van zijn toenadering tot God. Maar daarentegen, een terrorist begraven met een Katholieke ceremonie, is uiteraard een schandaal. Dat kan niet ongemerkt voorbij gaan en ik verwacht een protest in de kerk. Waarom zouden we dan geen requiem missen houden voor Hitler als men die redenering van barmhartigheid doortrekt die niets anders is dan een verraad aan de barmhartigheid.
Nochtans kennen we het voorbeeld van de Priester van Ars die een mis opdroeg voor een zelfmoordenaar.
Maar in dat geval ging het om een persoonlijke zonde. De pastorale aanpak van de Kerk verandert daarover soms. Zelfmoord is een persoonlijke zonde, en is vaak verbonden met psychologische problemen. De Kerk is vandaag ruimer over die zaken.
De pastoor van Ars had een persoonlijke openbaring over die zelfmoordenaar. Hij had gezien dat die de tijd gekregen had om vergiffenis te vragen. Ik geloof niet dat hij een ceremonie in de Kerk heeft gehad. Hij had gezegd aan zijn echtgenote dat hij de tijd had gehad om een acte van berouw te doen. Dat ligt in het geheim van God. Ik kan die mens niet in de hel zetten.
Door een ceremonie in de Kerk te weigeren, willen we duidelijk maken dat er ernstige zaken zijn, zoals de moord op onschuldigen en dat de Kerk nooit zoiets mag aanmoedigen in geen enkel geval door een ceremonie te doen. Dat zou veronderstellen dat barmhartigheid boven de moord op onschuldigen gaat. Dat is een gebrek aan onderscheiding door die priester, en ik vrees, door de bisschop van die plaats, die me catastrofaal lijkt.
Heeft die priester het canonieke rechts gepasseerd voor de emoties van die familie?
Zeker, emotie voor de wet van de Kerk. Men had een wake moeten houden met gebeden voor de slachtoffers, en daar de jongeman in moeten insluiten die ergens slachtoffer werd van een moorddadige ideologie. Maar het gaat toch om een volwassen man. Onschuldigen vermoorden is niet zomaar iets. Het is een echte barbarij die moet worden aangeklaagd alvorens men barmhartig wil zijn tegenover een moordenaar. De barmhartigheid bevat dan uiteraard ook de erkenning van de zonde. We hebben geen enkel teken van berouw. In tegendeel, voor die man, was het doden van onschuldigen een fierheid.
Benjamin Herman komt van een Katholieke familie. Hij is bekeerd tot de islam en heeft zich geradicaliseerd tot deze misdaad. In Toulon komt u geregeld in contact met moslims van de harde lijn. Hoe legt u die bekering van Katholieken tot de islam uit?
Het zijn vaak niet-praktiserende Katholieken die niet veel informatie hebben gehad. Ze worden bekoord door de moslimgemeenschap. De moslims hebben geen schrik om voor hun geloof uit te komen. En, een zekere moslimlogica, haar politieke sociale en religieuze ambities kunnen indrukmakend zijn. Vermits onze samenleving allen een ziekmakend liberalisme aanbiedt, kan de islam aantrekken.
Een hulpbisschop van Parijs zei me dat hij sprakeloos en geschockeerd was door het aantal Katholieken dat zich bekeerd tot de islam in Katholieke scholen.
Het wordt misschien tijd dat we een beetje bewust worden van de ernst van de situatie. Voor jongeren die op zoek zijn naar een ideaal, spiritueel en transcendent, kan de islam ook haar radicale vorm erg verleidelijk lijken. Die jongeren hebben vaak een zwakke psychologie, maar niet allen. Het is al te gemakkelijk om de verantwoordelijkheid bij een psychische zwakte te leggen. Het gaat hier om een moorddadige ideologie.
Posts tonen met het label de islam en de rede. Alle posts tonen
Posts tonen met het label de islam en de rede. Alle posts tonen
maandag 11 juni 2018
donderdag 3 mei 2018
De Kerk en de islam: Gevaarlijke illusies [Collaboratie of naïviteit]
Vertaling van een artikel door William Kilpatrick, in crisismagazine, beschikbaar in het openbare domein:
Het artikel is geschreven binnen een Amerikaanse context, die allicht niet volledig opgaat voor de Europese situatie, die veel urgenter is.
De Kerk en de islam: Gevaarlijke illusies:
Toen ik begon met schrijven over de Kerk en islam, wijdde ik veel tijd aan het beschrijven van verschillende wegen voor kerkleiders om de verspreiding van islam tegen te gaan. Het leek een kwestie van tijd tot ze zouden begrijpen dat ze de islam moeten weerstaan. Het blijkt daarentegen, dat mijn evaluatie veel te optimistisch was.
De meest dringende taak was, zo leerde ik, niet om wegen te vinden om de islam tegen te gaan, maar om de Kerkelijke hiërarchie te overtuigen dat islam moet weerstaan worden. Het heeft geen zin om gevechtsstrategieën te bespreken met mensen die niet willen toegeven dat er een ideologische vijand is.
De vijand is niet moslims per se, maar geen geloofssysteem dat de meeste moslims geloven, weliswaar met verschillende graden van betrokkenheid. Hoewel de islam zich niet echt leent tot gematigdheid, beoefenen veel moslims hun geloof toch op vredevolle manieren. Anders geven het alleen lippendienst, en nog anderen hebben een gepassioneerd vuur om het te verspreiden, met zwaard en vuur zo nodig.
Het idee om ideologieën te bestrijden is niet vreemd voor Amerikanen, maar een ideologie bestrijden die tegelijk ook een religie is, is problematisch. En het wordt steeds problematischer in deze tijd waarin we leven waar het simpelweg oneens zijn met de opinie van een ander, wordt gecatalogeerd als hate crime. Dus, voor alle duidelijkheid, kritiek op de islam wil niet zeggen dat men alle moslims haat. Kritiek hebben op de islam is niet hetzelfde als kritiek op moslims, niet meer dan kritiek op het communisme het zelfde niet is als kritiek op Russen in de sovjet-periode. Men kan ook de humaniteit en de goede intenties van andere waarderen zonder hun ideologie te waarderen of steunen. En als hun ideologie of geloofssysteem een groot gevaar voor anderen vormt, zou het verkeerd zijn er geen kritiek op te hebben. Natuurlijk moet men tact en voorzichtig zijn in dergelijke kritiek.
Het onderscheid tussen Burger X en zijn geloof is simpel. Je moet zijn geloof niet respecteren, maar je moet proberen respect te hebben voor de persoon, als een mede-mens. Heel wat Katholieke leiders schijnen nochtans moeite te hebben om dat onderscheid te maken. In plaats van dat te doen, hebben ze simpelweg verklaard, in het geval van de islam, dat het een broederreligie is die veel gelijkenissen vertoont met het Christendom. Op die manier zijn niemands gevoelens gestoord. Het probleem van islamitische terroristen en extremisten wordt op dezelfde manier aangepakt: het wordt verondersteld dat het gaat om een kleine minoriteit die de vredevolle natuur van hun religie verkeerd hebben begrepen.
Op dezelfde manier worden mensen die kritiek hebben op de islam, weggezet als mensen die de islam niet begrijpen, en die gecorrigeerd moeten worden. Als ze bij hun gedacht blijven, worden ze geïsoleerd en afgedaan als intolerante mensen en 'islamofoben'. Op dezelfde manier zeggen Kerkverantwoordelijken dat zij die tegen moslimimmigratie zijn, verkeerd zijn geïnformeerd, en anders zijn het racisten en xenofoben. Als ze hun naaste liefhebben zouden ze zijn geloof niet in vraag stellen of zijn religieuze praktijk niet in vraag stellen.
Onder paus Benedictus XVI waren en tekens - zoals de rede van Regensburg - dat de Kerk een meer realistische visie op de islam aan het ontwikkelen was. Maar wat voor vooruitgang er ook moge gemaakt worden door Benedictus, die werd volledig ongedaan gemaakt door Franciscus. Meer nog, het is eerlijk om te zeggen dat onder Franciscus, de kennis van de Kerk over de islam achteruit is gegaan. Het meest frappante voorbeeld is de verklaring van de Paus (24-11-2013) dat een 'authentieke islam en een goede lezing van de koran sluiten iedere vorm geweld uit'. Het is moeilijk om een dergelijke uitspraak in te beelden van zijn voorgangers of hun adviseurs.
Spijtig genoeg hebben slechts weinige kerkelijke verantwoordelijken kritiek op de fundamenteel gebrekkige visie van Franciscus op de islam. Integendeel, velen hebben het chorus vervoegd - sommigen door naïviteit, sommigen door misplaatste sensitiviteit, en sommigen, misschien door lafheid.
Verschillende tientallen jaren zijn voorbij gegaan sinds een wereldwijde islamitische terroristennetwerken zijn ontstaan, en kerkleiders blijven volhouden aan een fantasy-based opvatting over de islam. In hun voordeel, moeten we toegeven dat ook andere wereldleiders meedoen aan de cultus van sensitiviteit, en al even traag zijn in het opgeven van hun dromerige ideeën. Voor heel lang, hebben westerse leiders de mantra volgehouden dat de islamterreur niets te doen heeft met de islam. Maar nu begint hun toon te veranderen. De Oostenrijkse premier heeft gedreigd om een van de grootste moskeeën van Wenen te sluiten, ook Frankrijk heeft verschillende moskeeën gesloten en verschillende radicale imams gedeporteerd. Polen, Hongarije en Tsjechië hebben hun grenzen gesloten voor de moslimmigranten, en de eerste minister van Hongarije heeft zonder doekjes de Christelijke identiteit van zijn land verdedigd.
Het is meer dan eigenaardig dat de Kerk, die gezien haar geschiedenis, de eerste zou moeten zijn, blijkbaar het laatste instituut lijkt te zijn dat beseft dat islam geen religie van vrede is.
Of misschien hebben kerkleiders inderdaad het gevaar van de islam begrepen maar hebben ze een strategie van stilte aangenomen om potentiële slachtoffers van de islam te beschermen. Dat zou een plausibele verdediging van hun inactiviteit kunnen zijn. Misschien vrezen ze dat iedere vorm van kritiek op de islam op repercussies zal stuiten op Christenen in moslimlanden. In de tweede wereldoorlog leerden Katholieke leiders snel dat afwijzingen van het nazisme directe en dodelijke reacties gaven zowel tegen joden en Christenen. Terwijl de nazimacht steeg, ontwikkelde het Vaticaan strategieën om joden in het verborgene te helpen ontsnappen, en Katholieken om weerstand te bieden.
Men kan zeggen dat de Katholieke leiders vandaag misschien een gelijkaardige strategie volgen in de hoop om de vervolging van Christenen en andere minderheden te verminderen. Maar er is een verschil. Als de Kerk een soort voorzichtige stilte zou volhouden over de islamitische agressies, dan zou men dat argument kunnen maken. Maar men kan niet zeggen dat Kerkleiders zich inhouden om kritiek te geven op de islam. Integendeel, ze nemen iedere kans te baat om de islam te prijzen, om solidair te zijn met de islam, om allerlei islamitische initiatieven te vervoegen, zoals de campagne tegen 'islamofobie'. Als men kijkt naar de zorg van de Kerk voor de islam zou men denken dat het de meest vervolgde religie op aarde is, in werkelijkheid de grootste vervolger.
De omgang van de Kerk met de islam op dit moment lijkt niet op de voorzichtige aanpak van iemand die omgaat met een gevaarlijke vijand. Het lijkt eerder op de vertrouwende onschuld van iemand die denkt dat hij geen vijanden heeft. Pius XII mag dat misschien een voorzichtige stilte hebben onderhouden tegenover de nazi-barbarijen toen het duidelijk werd dat onschuldige mensen het gelag zouden betalen, maar nooit heeft hij het nazisme geprezen als een kracht van vrede, en hij heeft zeker nooit de solidariteit van de Kerk ermee geuit.
In diep contrast, hebben kerkleiders en Paus Franciscus in het bijzonder, de islam gefaciliteerd. Paus Franciscus ontkent publiekelijk dat islam geweld toelaat, en heeft zelf een morele gelijkheid tussen islam en Katholicisme verkondigd ('Als ik spreek over islamgeweld, moet ik ook over Katholiek geweld spreken 01-08-2016), en heeft campagne gevoerd voor het invoeren van miljoenen moslimmigranten in Europa. Meer nog, hij heeft iedereen die zijn open-grenzen-beleid bekritiseert, uitgemaakt voor hardleerse xenofoben. Hij is voor zijn inspanningen geprezen door tal van moslimleiders voor zijn 'verdediging van de islam'.
Men zou bijna het woord 'collaborateur' willen gebruiken, beter dan 'facilitator'. Maar collaborateur is een te sterk woord. In de context van de tweede wereldoorlog, houdt dat een bewuste medewerking en toestemming aan een duivelse onderneming in. Het is voor mij duidelijk dat de Paus en anderen in de Kerkelijke hiërarchie de verspreiding van een duivelse ideologie faciliteren; maar het is niet volledig duidelijk dat ze weten wat ze aan het doen zijn. Franciscus lijkt bijvoorbeeld oprecht te denken dat alle religies ongeveer gelijk in goedheid zijn. Dus voor hem moet de verspreiding van iedere religie iets goed lijken. Het is een ongelooflijk naïeve kijk, maar hij schijnt die oprecht te hebben.
Maar men kan niet blijven pleiten voor domheid. Uiteindelijk wordt de situatie duidelijk voor iedereen, zonder ontkenning. Op dat moment - op het punt dat de bedreiging zonneklaar wordt - kunnen we ervan uitgaan dat de mensen met macht zullen ontwaken en actie zullen ondernemen. Maar wat als dat te laat is? De Paus laat op geen enkele manier zien dat hij zijn visie zal bijstellen. Hij is misschien wat teruggekrabbeld - recent zei hij dat het recht van de migranten soms de nationale veiligheid in gedrang kan brengen. Maar we moeten niet kijken naar de Paus om ons de weg te wijzen in deze zaak. Hij lijkt constitutioneel in de onmogelijkheid om enige twijfel te krijgen over zijn islampolitiek. Het lijkt dat de aanzet om de koers te veranderen zal moeten komen van de bisschoppen, priesters en de Katholieke leken. Ze kunnen er maar beter werk van maken. Er is geen tijd te verliezen.
Het artikel is geschreven binnen een Amerikaanse context, die allicht niet volledig opgaat voor de Europese situatie, die veel urgenter is.
De Kerk en de islam: Gevaarlijke illusies:
Toen ik begon met schrijven over de Kerk en islam, wijdde ik veel tijd aan het beschrijven van verschillende wegen voor kerkleiders om de verspreiding van islam tegen te gaan. Het leek een kwestie van tijd tot ze zouden begrijpen dat ze de islam moeten weerstaan. Het blijkt daarentegen, dat mijn evaluatie veel te optimistisch was.
De meest dringende taak was, zo leerde ik, niet om wegen te vinden om de islam tegen te gaan, maar om de Kerkelijke hiërarchie te overtuigen dat islam moet weerstaan worden. Het heeft geen zin om gevechtsstrategieën te bespreken met mensen die niet willen toegeven dat er een ideologische vijand is.
De vijand is niet moslims per se, maar geen geloofssysteem dat de meeste moslims geloven, weliswaar met verschillende graden van betrokkenheid. Hoewel de islam zich niet echt leent tot gematigdheid, beoefenen veel moslims hun geloof toch op vredevolle manieren. Anders geven het alleen lippendienst, en nog anderen hebben een gepassioneerd vuur om het te verspreiden, met zwaard en vuur zo nodig.
Het idee om ideologieën te bestrijden is niet vreemd voor Amerikanen, maar een ideologie bestrijden die tegelijk ook een religie is, is problematisch. En het wordt steeds problematischer in deze tijd waarin we leven waar het simpelweg oneens zijn met de opinie van een ander, wordt gecatalogeerd als hate crime. Dus, voor alle duidelijkheid, kritiek op de islam wil niet zeggen dat men alle moslims haat. Kritiek hebben op de islam is niet hetzelfde als kritiek op moslims, niet meer dan kritiek op het communisme het zelfde niet is als kritiek op Russen in de sovjet-periode. Men kan ook de humaniteit en de goede intenties van andere waarderen zonder hun ideologie te waarderen of steunen. En als hun ideologie of geloofssysteem een groot gevaar voor anderen vormt, zou het verkeerd zijn er geen kritiek op te hebben. Natuurlijk moet men tact en voorzichtig zijn in dergelijke kritiek.
Het onderscheid tussen Burger X en zijn geloof is simpel. Je moet zijn geloof niet respecteren, maar je moet proberen respect te hebben voor de persoon, als een mede-mens. Heel wat Katholieke leiders schijnen nochtans moeite te hebben om dat onderscheid te maken. In plaats van dat te doen, hebben ze simpelweg verklaard, in het geval van de islam, dat het een broederreligie is die veel gelijkenissen vertoont met het Christendom. Op die manier zijn niemands gevoelens gestoord. Het probleem van islamitische terroristen en extremisten wordt op dezelfde manier aangepakt: het wordt verondersteld dat het gaat om een kleine minoriteit die de vredevolle natuur van hun religie verkeerd hebben begrepen.
Op dezelfde manier worden mensen die kritiek hebben op de islam, weggezet als mensen die de islam niet begrijpen, en die gecorrigeerd moeten worden. Als ze bij hun gedacht blijven, worden ze geïsoleerd en afgedaan als intolerante mensen en 'islamofoben'. Op dezelfde manier zeggen Kerkverantwoordelijken dat zij die tegen moslimimmigratie zijn, verkeerd zijn geïnformeerd, en anders zijn het racisten en xenofoben. Als ze hun naaste liefhebben zouden ze zijn geloof niet in vraag stellen of zijn religieuze praktijk niet in vraag stellen.
Onder paus Benedictus XVI waren en tekens - zoals de rede van Regensburg - dat de Kerk een meer realistische visie op de islam aan het ontwikkelen was. Maar wat voor vooruitgang er ook moge gemaakt worden door Benedictus, die werd volledig ongedaan gemaakt door Franciscus. Meer nog, het is eerlijk om te zeggen dat onder Franciscus, de kennis van de Kerk over de islam achteruit is gegaan. Het meest frappante voorbeeld is de verklaring van de Paus (24-11-2013) dat een 'authentieke islam en een goede lezing van de koran sluiten iedere vorm geweld uit'. Het is moeilijk om een dergelijke uitspraak in te beelden van zijn voorgangers of hun adviseurs.
Spijtig genoeg hebben slechts weinige kerkelijke verantwoordelijken kritiek op de fundamenteel gebrekkige visie van Franciscus op de islam. Integendeel, velen hebben het chorus vervoegd - sommigen door naïviteit, sommigen door misplaatste sensitiviteit, en sommigen, misschien door lafheid.
Verschillende tientallen jaren zijn voorbij gegaan sinds een wereldwijde islamitische terroristennetwerken zijn ontstaan, en kerkleiders blijven volhouden aan een fantasy-based opvatting over de islam. In hun voordeel, moeten we toegeven dat ook andere wereldleiders meedoen aan de cultus van sensitiviteit, en al even traag zijn in het opgeven van hun dromerige ideeën. Voor heel lang, hebben westerse leiders de mantra volgehouden dat de islamterreur niets te doen heeft met de islam. Maar nu begint hun toon te veranderen. De Oostenrijkse premier heeft gedreigd om een van de grootste moskeeën van Wenen te sluiten, ook Frankrijk heeft verschillende moskeeën gesloten en verschillende radicale imams gedeporteerd. Polen, Hongarije en Tsjechië hebben hun grenzen gesloten voor de moslimmigranten, en de eerste minister van Hongarije heeft zonder doekjes de Christelijke identiteit van zijn land verdedigd.
Het is meer dan eigenaardig dat de Kerk, die gezien haar geschiedenis, de eerste zou moeten zijn, blijkbaar het laatste instituut lijkt te zijn dat beseft dat islam geen religie van vrede is.
Of misschien hebben kerkleiders inderdaad het gevaar van de islam begrepen maar hebben ze een strategie van stilte aangenomen om potentiële slachtoffers van de islam te beschermen. Dat zou een plausibele verdediging van hun inactiviteit kunnen zijn. Misschien vrezen ze dat iedere vorm van kritiek op de islam op repercussies zal stuiten op Christenen in moslimlanden. In de tweede wereldoorlog leerden Katholieke leiders snel dat afwijzingen van het nazisme directe en dodelijke reacties gaven zowel tegen joden en Christenen. Terwijl de nazimacht steeg, ontwikkelde het Vaticaan strategieën om joden in het verborgene te helpen ontsnappen, en Katholieken om weerstand te bieden.
Men kan zeggen dat de Katholieke leiders vandaag misschien een gelijkaardige strategie volgen in de hoop om de vervolging van Christenen en andere minderheden te verminderen. Maar er is een verschil. Als de Kerk een soort voorzichtige stilte zou volhouden over de islamitische agressies, dan zou men dat argument kunnen maken. Maar men kan niet zeggen dat Kerkleiders zich inhouden om kritiek te geven op de islam. Integendeel, ze nemen iedere kans te baat om de islam te prijzen, om solidair te zijn met de islam, om allerlei islamitische initiatieven te vervoegen, zoals de campagne tegen 'islamofobie'. Als men kijkt naar de zorg van de Kerk voor de islam zou men denken dat het de meest vervolgde religie op aarde is, in werkelijkheid de grootste vervolger.
De omgang van de Kerk met de islam op dit moment lijkt niet op de voorzichtige aanpak van iemand die omgaat met een gevaarlijke vijand. Het lijkt eerder op de vertrouwende onschuld van iemand die denkt dat hij geen vijanden heeft. Pius XII mag dat misschien een voorzichtige stilte hebben onderhouden tegenover de nazi-barbarijen toen het duidelijk werd dat onschuldige mensen het gelag zouden betalen, maar nooit heeft hij het nazisme geprezen als een kracht van vrede, en hij heeft zeker nooit de solidariteit van de Kerk ermee geuit.
In diep contrast, hebben kerkleiders en Paus Franciscus in het bijzonder, de islam gefaciliteerd. Paus Franciscus ontkent publiekelijk dat islam geweld toelaat, en heeft zelf een morele gelijkheid tussen islam en Katholicisme verkondigd ('Als ik spreek over islamgeweld, moet ik ook over Katholiek geweld spreken 01-08-2016), en heeft campagne gevoerd voor het invoeren van miljoenen moslimmigranten in Europa. Meer nog, hij heeft iedereen die zijn open-grenzen-beleid bekritiseert, uitgemaakt voor hardleerse xenofoben. Hij is voor zijn inspanningen geprezen door tal van moslimleiders voor zijn 'verdediging van de islam'.
Men zou bijna het woord 'collaborateur' willen gebruiken, beter dan 'facilitator'. Maar collaborateur is een te sterk woord. In de context van de tweede wereldoorlog, houdt dat een bewuste medewerking en toestemming aan een duivelse onderneming in. Het is voor mij duidelijk dat de Paus en anderen in de Kerkelijke hiërarchie de verspreiding van een duivelse ideologie faciliteren; maar het is niet volledig duidelijk dat ze weten wat ze aan het doen zijn. Franciscus lijkt bijvoorbeeld oprecht te denken dat alle religies ongeveer gelijk in goedheid zijn. Dus voor hem moet de verspreiding van iedere religie iets goed lijken. Het is een ongelooflijk naïeve kijk, maar hij schijnt die oprecht te hebben.
Maar men kan niet blijven pleiten voor domheid. Uiteindelijk wordt de situatie duidelijk voor iedereen, zonder ontkenning. Op dat moment - op het punt dat de bedreiging zonneklaar wordt - kunnen we ervan uitgaan dat de mensen met macht zullen ontwaken en actie zullen ondernemen. Maar wat als dat te laat is? De Paus laat op geen enkele manier zien dat hij zijn visie zal bijstellen. Hij is misschien wat teruggekrabbeld - recent zei hij dat het recht van de migranten soms de nationale veiligheid in gedrang kan brengen. Maar we moeten niet kijken naar de Paus om ons de weg te wijzen in deze zaak. Hij lijkt constitutioneel in de onmogelijkheid om enige twijfel te krijgen over zijn islampolitiek. Het lijkt dat de aanzet om de koers te veranderen zal moeten komen van de bisschoppen, priesters en de Katholieke leken. Ze kunnen er maar beter werk van maken. Er is geen tijd te verliezen.
zaterdag 24 februari 2018
Het wordt tijd om 'oprecht' te zijn in onze dialoog met de moslims: Mgr Bashar Warda
Tijdens de '24 uur voor de Heer' bidden we op 3 maart 2018 van 10 tot 11 uur voor de Christenen in het Midden-Oosten en van 12 tot 13 uur voor de vrede in het Heilig Land, in de Virga Jesse Basiliek in Hasselt. Iedereen is welkom.
----
Aartsbisschop Bashar Warda zegt dat Christenen niet moeten aarzelen om de waarheid te zeggen.
Als Christenen in het Midden Oosten starten met eerlijk te zijn met hun moslim dialoogpartners dan zullen de moslims moeten erkennen dat de vervolging van Christenen in de regio niet begon met de stichting van de islamitische staat in 2014; aldus de Chaldeeuwse aartsbisschop Bashar Warda van Irbîl in Irak.
Dit is niet zo alleen in de laatste vier jaar, maar in de laatste 1400 jaar, zei aartsbisschop Warda tijdens een speech aan Georgetown University in Washington, gesponsord door het Religious Freedom Research Project van het Berkley Centre van deze universiteit.
Christenen hebben ook schuld in deze dialoog, zo zegt aartsbisschop Warda. 'We hebben onvoldoende gedrukt op de wederkerende periodes van terrorisme die ongelooflijke pijn brachten voor onze vorige generaties. Hij zei ook dat het Christendom moet terugkeren naar een pre-Constantijnse visie op de Kerk, met referentie aan de woorden van Jezus net voor zijn kruisiging: 'Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld".
Het doel van de islamitische staat is om alle Christenen en niet-moslims van haar gebieden te verdrijven voor het tegenoffensief begon dat haar rangen heeft gedecimeerd, maar er is 'niets dat ons nog tegenhoudt nu om de waarheid te zeggen' zei hij. 'Als je niets meer kan verliezen, het is eigenlijk bevrijdend'.
Aartsbisschop Warda zei nog: 'We moeten bestrijden dat het ene geloof het recht heeft om het andere te vermoorden. De islam moet veranderen en zich intern hervormen.
Het typische antwoord van de moslims op de wreedheden van islamitische staat - die door het Department of State van de VSA in 2016 werd gedefinieerd als een genocide - is typisch dat men zegt dat 'ISIS niet de islam vertegenwoordigt', maar zelden gaat men verder, met geen enkele erkenning van de mishandeling van Christenen in het verleden of enige vorm van spijt.
Ook post-ISIS, nadat ISIS het geweten van de wereld heeft geschud, en ook de geweten van de meerderheid van de moslims van de wereld, beschouwt u als 'ongelovigen'.
In het Midden-Oosten zijn van schrik naar terreur naar horror gegaan. Wat is het volgende? ... Honderdduizenden onschuldigen zijn gestorven.
Hij erkende. We hebben wat bemoedigende woorden gehoord van enkele islamitische leiders, dat moet aangemoedigd worden, maar we mogen niet passief worden, of simpelweg bidden voor het beste.
Met ongeveer 3 miljoen euro van Italiaanse Katholieken, startte aartsbissschop Warda een Katholieke Universiteit van Irbîl in 2015. Ze heeft 82 studenten, met ook vier moslims, in bachelor programmas in de kunsten en wetenschappen. Terwijl er andere Katholieke colleges zijn in het Midden-Oosten, vond hij het belangrijk dat deze school ook 'Katholiek' in haar naam heeft staan.
Het wachten op geld voor heropbouw duurt voor. Aartsbisschop Warda zegt dat er nu geld nodig is, maar regeringen blijven maar praten over steun in plaats van fondsen uit te delen. Hij wees naar een conferentie van 14 en 15 maart in de regio georganiseerd door het US Agency for International Development. 'Ze zullen daar waarschijnlijk nog veel praten' en dan, zei hij, 'misschien eind 2020' zal de regio eindelijk de beloofde fondsen zijn, zo voorzag hij.
Die beleids-assessments hebben leven-of-dood consequenties, zei de aartsbisschop, die vroeg voor materiële hulp en voor caritatieve hulp. Help ons om een duurzame levensstaat op te bouwen en een inkomen te hebben in Irak, met de meest kritische noden in onderwijs en gezondheid.
Voor de ongeveer 200000 overgebleven Christenen in Irak - van 1,5 miljoen in 2003, toen men de Irakoorlog begon - is er een missionaire rol, om te getuigen van de Waarheid van Christus. Ik spreek niet over bekering.. Ik spreek over de fundamentele waarheid ... die we kunnen tonen in een tijd van unieke helderheid.
Aartsbisschop Warda zegt: Zoveel mensen zijn gevlucht, en zo weinigen zijn er over gebleven; maar hij voegt toe dat hij mensen moeilijk kan kwalijk nemen dat ze beslissen om hun leven elders te gaan leven in veiligheid voor hen en voor hun kinderen. Hoewel we hier men nog weinigen zijn, mogen we niet vergeten dat ook de Apostelen met weinig waren.
Uit de Catholic Herald.
--------------
Enkele maanden geleden woonde ik een lezing bij van Kardinaal DeKesel. In antwoord naar een vraag over de toekomst van de Kerk in ons land, schetste hij dat hij een levendige, groeiende en bloeiende islam in België zag, en hoopte dat daarnaast toch ook een kleine actieve Katholieke gemeenschap zou blijven bestaan.
Dat is de ambitie van onze primaat. Nooit zal men een aanklacht horen over het intrinstieke geweld van de islam door onze kerkleiders in België. Nooit hoort men over de leer van de islam die incompatibel is met het Christendom en onaanvaardbaar om mee samen te leven. Nooit horen we een aanklacht over het objectieve feit dat in zowat alle moslimlanden van de wereld de Christenen worden vernederd, vervolgd en vermoord.
In zijn bezoek aan België wees kardinaal Sarah heel uitdrukkelijk dat sommige kerkleiders in Europa niet langer in overeenstemming zijn met het Katholieke geloof en haar eeuwenoude waarden. Hij had het dan op de eerste plaats over de zwakke houding ten opzicht van de eugenetische wetten. Maar a fortiori gaat dit ook op voor de zwakke houding ten opzichte van een 'godsdienst' die op de eerste plaats een politieke dictatoriale beweging is. De brute agressie om voor rechtbanken te eisen dat kinderen een hoofddoek mogen dragen op openbare scholen is er nog maar een ver preludium van.
Net zoals we de islam moeten uitdagen om zich te verantwoorden over haar geschiedenis van moord en onderwerping in de laatste 1400 jaar, moeten we haar ook durven kapittelen over haar rabiate Jodenhaat en haar steun aan het nazisme. Zwijgen over de waarheid om toch maar de goede vrede op korte termijn te bewaren, is kortzichtig en onchristelijk en gevaarlijk, daar getuigen de martelaren van Irak van.
-----------
----
Aartsbisschop Bashar Warda zegt dat Christenen niet moeten aarzelen om de waarheid te zeggen.
Als Christenen in het Midden Oosten starten met eerlijk te zijn met hun moslim dialoogpartners dan zullen de moslims moeten erkennen dat de vervolging van Christenen in de regio niet begon met de stichting van de islamitische staat in 2014; aldus de Chaldeeuwse aartsbisschop Bashar Warda van Irbîl in Irak.
Dit is niet zo alleen in de laatste vier jaar, maar in de laatste 1400 jaar, zei aartsbisschop Warda tijdens een speech aan Georgetown University in Washington, gesponsord door het Religious Freedom Research Project van het Berkley Centre van deze universiteit.
Christenen hebben ook schuld in deze dialoog, zo zegt aartsbisschop Warda. 'We hebben onvoldoende gedrukt op de wederkerende periodes van terrorisme die ongelooflijke pijn brachten voor onze vorige generaties. Hij zei ook dat het Christendom moet terugkeren naar een pre-Constantijnse visie op de Kerk, met referentie aan de woorden van Jezus net voor zijn kruisiging: 'Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld".
Het doel van de islamitische staat is om alle Christenen en niet-moslims van haar gebieden te verdrijven voor het tegenoffensief begon dat haar rangen heeft gedecimeerd, maar er is 'niets dat ons nog tegenhoudt nu om de waarheid te zeggen' zei hij. 'Als je niets meer kan verliezen, het is eigenlijk bevrijdend'.
Aartsbisschop Warda zei nog: 'We moeten bestrijden dat het ene geloof het recht heeft om het andere te vermoorden. De islam moet veranderen en zich intern hervormen.
Het typische antwoord van de moslims op de wreedheden van islamitische staat - die door het Department of State van de VSA in 2016 werd gedefinieerd als een genocide - is typisch dat men zegt dat 'ISIS niet de islam vertegenwoordigt', maar zelden gaat men verder, met geen enkele erkenning van de mishandeling van Christenen in het verleden of enige vorm van spijt.
Ook post-ISIS, nadat ISIS het geweten van de wereld heeft geschud, en ook de geweten van de meerderheid van de moslims van de wereld, beschouwt u als 'ongelovigen'.
In het Midden-Oosten zijn van schrik naar terreur naar horror gegaan. Wat is het volgende? ... Honderdduizenden onschuldigen zijn gestorven.
Hij erkende. We hebben wat bemoedigende woorden gehoord van enkele islamitische leiders, dat moet aangemoedigd worden, maar we mogen niet passief worden, of simpelweg bidden voor het beste.
Met ongeveer 3 miljoen euro van Italiaanse Katholieken, startte aartsbissschop Warda een Katholieke Universiteit van Irbîl in 2015. Ze heeft 82 studenten, met ook vier moslims, in bachelor programmas in de kunsten en wetenschappen. Terwijl er andere Katholieke colleges zijn in het Midden-Oosten, vond hij het belangrijk dat deze school ook 'Katholiek' in haar naam heeft staan.
Het wachten op geld voor heropbouw duurt voor. Aartsbisschop Warda zegt dat er nu geld nodig is, maar regeringen blijven maar praten over steun in plaats van fondsen uit te delen. Hij wees naar een conferentie van 14 en 15 maart in de regio georganiseerd door het US Agency for International Development. 'Ze zullen daar waarschijnlijk nog veel praten' en dan, zei hij, 'misschien eind 2020' zal de regio eindelijk de beloofde fondsen zijn, zo voorzag hij.
Die beleids-assessments hebben leven-of-dood consequenties, zei de aartsbisschop, die vroeg voor materiële hulp en voor caritatieve hulp. Help ons om een duurzame levensstaat op te bouwen en een inkomen te hebben in Irak, met de meest kritische noden in onderwijs en gezondheid.
Voor de ongeveer 200000 overgebleven Christenen in Irak - van 1,5 miljoen in 2003, toen men de Irakoorlog begon - is er een missionaire rol, om te getuigen van de Waarheid van Christus. Ik spreek niet over bekering.. Ik spreek over de fundamentele waarheid ... die we kunnen tonen in een tijd van unieke helderheid.
Aartsbisschop Warda zegt: Zoveel mensen zijn gevlucht, en zo weinigen zijn er over gebleven; maar hij voegt toe dat hij mensen moeilijk kan kwalijk nemen dat ze beslissen om hun leven elders te gaan leven in veiligheid voor hen en voor hun kinderen. Hoewel we hier men nog weinigen zijn, mogen we niet vergeten dat ook de Apostelen met weinig waren.
Uit de Catholic Herald.
--------------
Enkele maanden geleden woonde ik een lezing bij van Kardinaal DeKesel. In antwoord naar een vraag over de toekomst van de Kerk in ons land, schetste hij dat hij een levendige, groeiende en bloeiende islam in België zag, en hoopte dat daarnaast toch ook een kleine actieve Katholieke gemeenschap zou blijven bestaan.
Dat is de ambitie van onze primaat. Nooit zal men een aanklacht horen over het intrinstieke geweld van de islam door onze kerkleiders in België. Nooit hoort men over de leer van de islam die incompatibel is met het Christendom en onaanvaardbaar om mee samen te leven. Nooit horen we een aanklacht over het objectieve feit dat in zowat alle moslimlanden van de wereld de Christenen worden vernederd, vervolgd en vermoord.
In zijn bezoek aan België wees kardinaal Sarah heel uitdrukkelijk dat sommige kerkleiders in Europa niet langer in overeenstemming zijn met het Katholieke geloof en haar eeuwenoude waarden. Hij had het dan op de eerste plaats over de zwakke houding ten opzicht van de eugenetische wetten. Maar a fortiori gaat dit ook op voor de zwakke houding ten opzichte van een 'godsdienst' die op de eerste plaats een politieke dictatoriale beweging is. De brute agressie om voor rechtbanken te eisen dat kinderen een hoofddoek mogen dragen op openbare scholen is er nog maar een ver preludium van.
Net zoals we de islam moeten uitdagen om zich te verantwoorden over haar geschiedenis van moord en onderwerping in de laatste 1400 jaar, moeten we haar ook durven kapittelen over haar rabiate Jodenhaat en haar steun aan het nazisme. Zwijgen over de waarheid om toch maar de goede vrede op korte termijn te bewaren, is kortzichtig en onchristelijk en gevaarlijk, daar getuigen de martelaren van Irak van.
-----------
maandag 29 mei 2017
De wortels van de islamitische geweldadigheid
door Andrew Bieszad - vrij online 03-08-2016
eigen vertaling
Het meest recente commentaar van Paus Franciscus, dat tracht het mohammedaanse geloof te scheiden van het islamitische geweld, is erg misleidend. Ze zijn niet een beetje incorrect of een halve waarheid, maar gevaarlijk verkeerd. Ze staan in directe contradictie met de lange geschiedenis van de Kerk en haar heiligen in haar omgang met de islamitische wereld.
In een nieuw vliegtuig-interview werd Paus Franciscus gevraagd om iets te zeggen over het mohammedaanse geweld - tegenwoordig overal in de wereld met een alarmerende frequentie - in het licht van de moord op de Franse priester Fr Jacques Hamel door jihadis tijdens de H Mis. Ik heb hier het volledige gesprek van de Paus in stukjes, met secties van commentaar.
Paus F: Ik spreek niet graag over islamitisch geweld, omdat iedere dag, als ik het nieuws lees, zie ik geweld hier in Italië ... deze heeft zijn vriendin vermoord, een andere heeft zijn schoonmoeder vermoord ... en dat zijn gedoopte Katholieken! Er zijn gewelddadige Katholieken!
Dit antwoord is volledig naast de kwestie. Natuurlijk zijn er agressieve mensen in alle religies, rassen of culturen. Dat is het onvermijdbare resultaat van onze natuur en gevolg van de erfzonde. Dus ja, er zijn overal agressieve mensen.
Maar wat het islamitische geweld er doet uitsteken is haar oorsprong en doel. Waar het vandaan komt, op wie het gericht is, en hoe het zich verantwoordt, kan men niet zo maar ontkennen of negeren. In de islamitische context is het gebruik van geweld tegen een ander geworteld in het verstaan van de persoon. In de islamitische theologie, is de mens maar een schepsel, en niet gemaakt naar het beeld van god, maar als een ander dier. Zijn menselijkheid is een extrinsieke kwaliteit die hem gegeven is bij de schepping, maar is niet een permanent deel van hem. Meer nog, het islamitisch geloof zegt dat een mens te zijn is een trouwe moslim zijn.
Wat het niet-moslims betreft, bekijkt de islam hen als mannen en vrouwen die zichzelf verminkt hebben door de islam te verwerpen. Het is daarom toegestaan om 'ongelovigen' te doden alleen omdat ze niet geloven. In het geval van kinderen leert de islam dat het niet hun fout is omdat ze geen 'keuze' hadden in hun 'apostasie', en dus mogen zij van hun families worden geroofd en tot de islam worden gedwongen.
Wanneer het gaat over de behandeling van andere moslims, geloven ze dat wie de islam niet praktiseert of een heterodoxe vorm toepast zichzelf een apostaat maakt, en dus behandeld mag worden als een niet-moslim. Hoewel geweld niet een vereiste is in de islam, is het volledig toegelaten en er is geen morele afwijzing als men het gebruikt. Het is een toelaatbare eigen keuze, en een moslim kan niet, in morele zin, een andere moslim zeggen dat hij geen geweld mag gebruiken tegen een niet-moslim, als hij dat zo wil.
Het perfecte model van islamitisch gedrag en leven is niets anders als Mohammed zelf. Zoals Christenen zeggen 'wat zou Christus doen?', zo zeggen de mohammedanen 'wat zou Mohammed doen?. Mohammed wordt zelfs al-insan al-kamil genoemd, de 'perfecte man' omdat zijn handelen wordt beschouwd als het perfecte model van menselijk gedrag. De vraag te stellen bij de moraliteit van een islamitische actie is dus volgens hun eigen systeem: 'wat zou Mohammed doen'? Volgens alle orthodoxe islamitische geschiedenissen, was Mohammed een massa-moordenaar, een pedofiel, een necrofiel, een serieverkrachter, een man die zelf beweerde dat hij door demonen was bezeten, een karavaandief, een leugenaar, een verdraaier van feiten, een tiran die zijn eigen concept van goddelijke goedheid in dienst stelde van zijn eigen machtslust, geld, en sex in dit leven, met de belofte dat deze verkregen plezieren zouden duren tot in eeuwigheid. Zoals St Alphonsus Liguori zei, 'het mohammedaanse paradijs is alleen geschikt voor beesten, want daar zijn alleen vuile sensuele pleziertjes.'.
De bewering van Paus Franciscus is dus vals. In het islamitisch geloof wordt geweld een goddelijke zegen gegeven zoals in geen enkele andere religie.
Paus F: Als ik spreek van islamitisch geweld, moet ik ook spreken van Katholiek geweld .. en neen, niet alle moslims zijn agressief, niet alle Katholieken zijn agressief.
Katholiek geweld? Over welk Katholiek geweld gaat dat dan wel? Ik heb nog nooit een Katholiek een bus weten opblazen met moslim schoolkinderen erop, terwijl hij 'Jezus is de Heer' schreeuwt, of botte messen gebruikt om ontelbare moslims de kop af te snijden op internet - terwijl hij de Heiligen aanroept - of welk dan ook van de barbaarse dingen die de Christenen ondergaan in de moslimlanden. Daarentegen ben ik in de vele jaren dat ik de islam bestudeer, dat vaak tegengekomen van moslims, en zonder dat ze ervoor gestraft worden.
Om nog maar te suggereren dat er een gelijkheid bestaat tussen de islamitische barbarij en een denkbeeldige 'Katholieke gewelddadigheid' is een blasfemie tegen de ware God en een belediging voor zo veel mensen die de islamitische tirannie moeten ondergaan.
Paus F: Het is als een salademix: er is vanalles. Er zijn agressieve mensen van die religie ... dat is waar: ik geloof dat in iedere religie er een kleine groep van fundamentalisten is. Fundamentalisten. Wij hebben ze. Wanneer fundamentalisme wil doden, kan het doden met de taal - dat zegt de apostel Jacobus, niet ik - en zelfs met een mes, niet?
Opnieuw gebruikt de paus het woord 'fundamentalisme' in een pejoratieve betekenis, zoals hij al vaker heeft gedaan. Maar dat is niet een accuraat gebruik van de term.
Het woord 'fundamentalisme' vindt haar oorsprong in een serie Protestantse boeken gepubliceerd in het begin van de 20ste eeuw. Deze boeken formuleren de 'fundamentele punten' van het protestants geloof. Als zodanig betekent 'fundamentalisme' dus het geloof in de fundamenten van het geloof - niet slecht in relatie tot een geloof dat het waard is in te geloven. Maar zoals al eerder gezegd is voor een moslim 'fundamentalisme' een ontkenning van de menselijkheid van niet-moslims en de superioriteit van de islam - wat allemaal leidt tot verschrikkelijk geweld, culturele incompatibiliteit, en meer. De fundamenten van de islam nodigen dus niet uit tot een vredevolle wereld, of tot een co-existentie tussen moslims en niet-moslims.
In de Katholieke betekenis van het woord is 'fundamentalisme" een ander woord voor 'orthodoxie'. Katholiek 'fundamentalisme" is niet erg voorradig vandaag, maar is nodig. Katholiek 'fundamentalisme' - de fundamenten van het Geloof volgen, leidt tot Heiligheid. Al de Heiligen, Zaligen, de heilige mannen en vrouwen van de Kerk ware fundamentalisten. Zij brachten de essentie van het Katholieke Geloof in de praktijk. Hoe 'fundamentalistischer' een Katholiek wordt, hoe meer hij groeit in geloof, hoop en liefde.
Een Katholieke fundamentalist zalf waarschijnlijk een dagelijkse Mis en de rozenkrans voor u opdragen.
Een moslimfundamentalist valt u aan en snijdt uw kop eraf.
Die twee soorten fundamentalisme zouden niet meer verschillend kunnen zijn. Ze als hetzelfde behandelen is een diabolische misleiding.
Paus F: Ik geloof niet dat het goed is om islam met geweld te vereenzelvigen. Dat is niet waar of juist. Ik had een lange conversatie met de imam, de grote imam van de Al-Azhar universiteit, en ik weet wat zij denken...
Dat is wel ironisch, want diezelfde imam heeft verklaard dat alle apostaten van de islam moeten vermoord worden. Niet eenmalig of uitzonderlijk, hoewel Franciscus verkiest het niet te weten. Dat is het denken van de islamitische doctrine, en dat is al zo 14 eeuwen.
Als paus Franciscus echt de islam kende, dan zou hij de taqiyya kennen, het principe dat moslims mogen liegen tegen niet-moslims om de islam vooruit te helpen. In ernstige gevallen is er de doctrine van muruna, dat zelfs een openlijk overtreden van de islamwet toelaat om de islam vooruit te helpen onder de niet-moslims.
Dat is een van de redenen waarom moslims niet vertrouwd kunnen worden. Hun religie laat hen toe om te liegen voor hun eigen voordeel, en dat wordt niet als zondig ervaren.
Paus F: Zij zoeken vrede, ontmoeting ... De nuntius van een africaans land vertelde me dat in zijn hoofdstad er steeds een rij mensen staat aan te schuiven voor de Heilige Deur. En sommige komen naar de biechtstoelen - Katholieken - en anderen naar de banken om te bidden, maar de meerderheid gaat door, om te bidden aan het altaar van Onze Lieve Vrouw ... dat zijn moslims, die het jubileum willen meemaken. Zij zijn broeders, zij leven ... Toen ik in Centraal Africa was, ging ik naar hen toe, en de imam kwam zelfs in de pausmobiel ...
Subsahara-moslims zijn wat anders dan de anderen in de moslimwereld. Afrikaanse moslims staan het meest open om Christen te worden, en vandaag heeft de grootste missionaire expansie onder moslims plaats in deze regio. Dus ja, het is zo dat veel moslims het Geloof benaderen, en dat is zeker iets goed. Daarentegen over de hele wereld neemt het geweld van moslims toe op de burgers van het westen (post-christelijk of nog aanwijsbaar als Christendom), omdat de islam dit toelaat.
Ik schrijf ook voor Shoebat.com, een website van Walid Shoebat een man die eerder een geradicaliseerde moslim was die wilde sterven voor de Jihad, en toen Christen werd, en nu werkt hij aan het openbaren van de harde realiteit van de islam. Bijna dagelijks zijn er agressiviteiten te melden van moslims in regio's die door moslims worden gecontroleerd. Voor de overgrote meerderheid zijn dit moslims die Christenen aanvallen omdat ze 'ongelovigen' zijn en zijn ze totaal zonder aanleiding.
Paus F: We kunnen samenleven ... Maar er zijn fundamentalistische groepen, en ik vraag me af ... dat is een vraag... hoe veel jongeren, hoeveel jongeren van ons Europa, die geen enkel ideaal hebben, die geen werk hebben ... ze pakken drugs en alcohol, of ze worden fundamentalisten.
Moslims leven niet goed samen met anderen. Er zijn periodes van vrede waarbij Christenen en moslims samenleven, maar die blijven niet duren, omdat de islam een religie is die steeds zoek, gewoon vanuit haar ideologie, om de niet-moslims te overheersen. Het geduld van sommige moslims om de islamitische doelen te bereiken verwarren met vrede en harmonie is een vergissing. Met de islam is het slechts een kwestie van tijd - en een bereiken van demografische meerderheid - voordat het masker af gaat en het doel van de islamitische dominantie naar voor treedt.
Het idee dat de islamitische religie niet verantwoordelijk zo zijn voor het geweld door moslims kan onmogelijk verder van de waarheid zijn. Het zijn de moslims van goede huize die streng religieus zijn opgevoed die het meest kan hebben om terrorist te worden. Dat is al vaak gezien. Omdat het geweld van de islam voortkomt als een natuurlijke vrucht uit haar inhumane dogma, en dus zal iemand die goed geïnformeerd is over de islam meer kans hebben om te radicaliseren. En een moslim die slecht gevormd is, niet devoot is in zijn religieuze praktijk zal eerder seculair, gematigd zijn of volledig apostaseren.
De claims dat economische achterstelling, werkloosheid, of een gebrek aan studie de katalysators zijn van islamgeweld zijn al meermaals als verkeerd bewezen. Het is een meer attentieve studie van de islam, of een gebeurtenis die een moslim aanspoort om meer devoot zijn geloof te beleven, dat men komt om te radicaliseren.
Paus F: Men kan zeggen dat de zogenaamde ISIS, dat de islamitische staat zich voorstelt als gewelddadig... Want als ze ons hun identiteitskaarten tonen, dat tonen ze hoe op de Libische kust Egyptische kelen oversnijden ... maar dit is een fundamentalistische groep ISIS ... maar je kan niet zeggen, ik geloof niet, dat het waar is op juist dat de islam terroristisch is.
Het zou terecht geweest zijn niet over Egyptenaren maar over Christenen te spreken, omdat dat de reden is waarom ISIS hen onthoofd heeft.
Ja ISIS is een fundamentalistische groep. Het zijn gelovige moslims die doen wat Mohammed deed. Als je me niet gelooft, lees dan de eerste biografie van Mohammed - het leven van Mohammed door Ibn Ishaq. Je zal niet veel verschil vinden tussen zijn daden en die van ISIS. Of lees de kritiek die de islamitische staat zelf heeft op de poging van Paus Franciscus om de islam als een religie van vrede voor te stellen. Het is een volledige verwerping van zijn visie, en gestaafd met islamitische leer.
Ja, het is zo dat niet alle moslims terroristen zijn. Maar, het terrorisme is een inherent deel van de islam. Terrorisme is een middel om mensen te dwingen moslim te worden.
Paus F: Terrorisme is overal. Je denkt aan het tribale terrorisme van Afrikaanse landen. het is terrorisme en zo ... Maar ik weet niet of ik het zeg want he is wat gevaarlijk ... Terrorisme groeit wanneer er geen andere opties zijn, en wanneer het centrum van de globale economie is de god van het geld en niet de persoon - man en vrouw - dat is al het eerste terrorisme ! Je hebt het wonder van de schepping uitgebannen - man en vrouw - en je zet geld in de plaats. Dat is het basisterrorisme tegen het mensdom! Denk erover!
Ik heb er eigenlijk al 18 jaar over gedacht. Ik begon mijn intensieve studie van de islam in 1998. Ik heb de helft van mijn leven in dit veld gewerkt, dus ik kan zeggen dat ik er al wat van weet.
Islamitisch terrorisme gaat niet over geld. Of opvoeding. Of politiek. Dat zijn, op zijn best, beïnvloedende factoren. Ze zijn niet de wortels van het probleem.
De wortel van het probleem is de islamitische theologie. Dezelfde theologie die de intrinsieke natuur van de mens ontkent en in de plaats het oneindige geluk stelt in het navolgen van een 7de eeuwse Arabische gek die wordt gesteld als het perfecte model voor de mensheid maar die een van de meest onmenselijke wezens was die ooit geleefd hebben.
Het probleem is islam en de moslims, omdat het door de moslims is dat de islam haar macht krijgt en manifest wordt in de wereld.
We kunnen de mensen zo veel lief hebben als we willen en goed voor hen zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze goed willen zijn voor ons. In het geval van de islam, zien moslims de Katholieke caritas en barmhartigheid als een zwakte, die ze tot eigen voordeel uitbuiten en de islam ermee bevorderen.
Barmhartigheid, waar paus Franciscus zoveel over spreekt, is maar een deel van liefde, die de natuur van God is. Het andere deel is gerechtigheid. Waar gerechtigheid zonder barmhartigheid legalisme is, is barmhartigheid zonder rechtvaardigheid onderwerping (toegeven, 'license'). Beide zijn zonden.
Jezus zei tot St Faustina:; 'Hij die weigert door de deur van mijn barmhartigheid te komen, moet komen door mijn deur van gerechtigheid.'
De hiërarchie van de Katholieke Kerk heeft de barmhartigheid voor de moslims zo ver gedreven dat het onderwerping wordt. Voor de eer van God en de waardigheid van ons geloof, is een grote dosis gerechtigheid meer dan nodig en al lang overtijd wat betreft de moslims en de islam. En dat begint met duidelijk de waarheid te verstaan waar we voorstaan, en het niet verstoppen met wensdenken.
-----
Tijdens de viering van 700 jaar Sacrament van mirakel bidden we voor de Christenen die te lijden hebben onder de moslims:
24 juli 2017 van 19 tot 20 uur: voor de Christenen van het Midden-Oosten; in samenwerking met Kerk in Nood
24 juli 2017 van 22 tot 23 uur: voor de vrede in het Heilig Land
24 juli 2017 van 23 tot 24 uur: voor de Christenen in Jeruzalem en Bethlehem
Tevens bidden we voor allen die in God geloven, dat zij Christus zouden ontmoeten, op 25 juli 2017 van 4 tot 5 uur in de ochtend.
Iedereen welkom in de Basiliek van Hasselt
eigen vertaling
Het meest recente commentaar van Paus Franciscus, dat tracht het mohammedaanse geloof te scheiden van het islamitische geweld, is erg misleidend. Ze zijn niet een beetje incorrect of een halve waarheid, maar gevaarlijk verkeerd. Ze staan in directe contradictie met de lange geschiedenis van de Kerk en haar heiligen in haar omgang met de islamitische wereld.
In een nieuw vliegtuig-interview werd Paus Franciscus gevraagd om iets te zeggen over het mohammedaanse geweld - tegenwoordig overal in de wereld met een alarmerende frequentie - in het licht van de moord op de Franse priester Fr Jacques Hamel door jihadis tijdens de H Mis. Ik heb hier het volledige gesprek van de Paus in stukjes, met secties van commentaar.
Paus F: Ik spreek niet graag over islamitisch geweld, omdat iedere dag, als ik het nieuws lees, zie ik geweld hier in Italië ... deze heeft zijn vriendin vermoord, een andere heeft zijn schoonmoeder vermoord ... en dat zijn gedoopte Katholieken! Er zijn gewelddadige Katholieken!
Dit antwoord is volledig naast de kwestie. Natuurlijk zijn er agressieve mensen in alle religies, rassen of culturen. Dat is het onvermijdbare resultaat van onze natuur en gevolg van de erfzonde. Dus ja, er zijn overal agressieve mensen.
Maar wat het islamitische geweld er doet uitsteken is haar oorsprong en doel. Waar het vandaan komt, op wie het gericht is, en hoe het zich verantwoordt, kan men niet zo maar ontkennen of negeren. In de islamitische context is het gebruik van geweld tegen een ander geworteld in het verstaan van de persoon. In de islamitische theologie, is de mens maar een schepsel, en niet gemaakt naar het beeld van god, maar als een ander dier. Zijn menselijkheid is een extrinsieke kwaliteit die hem gegeven is bij de schepping, maar is niet een permanent deel van hem. Meer nog, het islamitisch geloof zegt dat een mens te zijn is een trouwe moslim zijn.
Wat het niet-moslims betreft, bekijkt de islam hen als mannen en vrouwen die zichzelf verminkt hebben door de islam te verwerpen. Het is daarom toegestaan om 'ongelovigen' te doden alleen omdat ze niet geloven. In het geval van kinderen leert de islam dat het niet hun fout is omdat ze geen 'keuze' hadden in hun 'apostasie', en dus mogen zij van hun families worden geroofd en tot de islam worden gedwongen.
Wanneer het gaat over de behandeling van andere moslims, geloven ze dat wie de islam niet praktiseert of een heterodoxe vorm toepast zichzelf een apostaat maakt, en dus behandeld mag worden als een niet-moslim. Hoewel geweld niet een vereiste is in de islam, is het volledig toegelaten en er is geen morele afwijzing als men het gebruikt. Het is een toelaatbare eigen keuze, en een moslim kan niet, in morele zin, een andere moslim zeggen dat hij geen geweld mag gebruiken tegen een niet-moslim, als hij dat zo wil.
Het perfecte model van islamitisch gedrag en leven is niets anders als Mohammed zelf. Zoals Christenen zeggen 'wat zou Christus doen?', zo zeggen de mohammedanen 'wat zou Mohammed doen?. Mohammed wordt zelfs al-insan al-kamil genoemd, de 'perfecte man' omdat zijn handelen wordt beschouwd als het perfecte model van menselijk gedrag. De vraag te stellen bij de moraliteit van een islamitische actie is dus volgens hun eigen systeem: 'wat zou Mohammed doen'? Volgens alle orthodoxe islamitische geschiedenissen, was Mohammed een massa-moordenaar, een pedofiel, een necrofiel, een serieverkrachter, een man die zelf beweerde dat hij door demonen was bezeten, een karavaandief, een leugenaar, een verdraaier van feiten, een tiran die zijn eigen concept van goddelijke goedheid in dienst stelde van zijn eigen machtslust, geld, en sex in dit leven, met de belofte dat deze verkregen plezieren zouden duren tot in eeuwigheid. Zoals St Alphonsus Liguori zei, 'het mohammedaanse paradijs is alleen geschikt voor beesten, want daar zijn alleen vuile sensuele pleziertjes.'.
De bewering van Paus Franciscus is dus vals. In het islamitisch geloof wordt geweld een goddelijke zegen gegeven zoals in geen enkele andere religie.
Paus F: Als ik spreek van islamitisch geweld, moet ik ook spreken van Katholiek geweld .. en neen, niet alle moslims zijn agressief, niet alle Katholieken zijn agressief.
Katholiek geweld? Over welk Katholiek geweld gaat dat dan wel? Ik heb nog nooit een Katholiek een bus weten opblazen met moslim schoolkinderen erop, terwijl hij 'Jezus is de Heer' schreeuwt, of botte messen gebruikt om ontelbare moslims de kop af te snijden op internet - terwijl hij de Heiligen aanroept - of welk dan ook van de barbaarse dingen die de Christenen ondergaan in de moslimlanden. Daarentegen ben ik in de vele jaren dat ik de islam bestudeer, dat vaak tegengekomen van moslims, en zonder dat ze ervoor gestraft worden.
Om nog maar te suggereren dat er een gelijkheid bestaat tussen de islamitische barbarij en een denkbeeldige 'Katholieke gewelddadigheid' is een blasfemie tegen de ware God en een belediging voor zo veel mensen die de islamitische tirannie moeten ondergaan.
Paus F: Het is als een salademix: er is vanalles. Er zijn agressieve mensen van die religie ... dat is waar: ik geloof dat in iedere religie er een kleine groep van fundamentalisten is. Fundamentalisten. Wij hebben ze. Wanneer fundamentalisme wil doden, kan het doden met de taal - dat zegt de apostel Jacobus, niet ik - en zelfs met een mes, niet?
Opnieuw gebruikt de paus het woord 'fundamentalisme' in een pejoratieve betekenis, zoals hij al vaker heeft gedaan. Maar dat is niet een accuraat gebruik van de term.
Het woord 'fundamentalisme' vindt haar oorsprong in een serie Protestantse boeken gepubliceerd in het begin van de 20ste eeuw. Deze boeken formuleren de 'fundamentele punten' van het protestants geloof. Als zodanig betekent 'fundamentalisme' dus het geloof in de fundamenten van het geloof - niet slecht in relatie tot een geloof dat het waard is in te geloven. Maar zoals al eerder gezegd is voor een moslim 'fundamentalisme' een ontkenning van de menselijkheid van niet-moslims en de superioriteit van de islam - wat allemaal leidt tot verschrikkelijk geweld, culturele incompatibiliteit, en meer. De fundamenten van de islam nodigen dus niet uit tot een vredevolle wereld, of tot een co-existentie tussen moslims en niet-moslims.
In de Katholieke betekenis van het woord is 'fundamentalisme" een ander woord voor 'orthodoxie'. Katholiek 'fundamentalisme" is niet erg voorradig vandaag, maar is nodig. Katholiek 'fundamentalisme' - de fundamenten van het Geloof volgen, leidt tot Heiligheid. Al de Heiligen, Zaligen, de heilige mannen en vrouwen van de Kerk ware fundamentalisten. Zij brachten de essentie van het Katholieke Geloof in de praktijk. Hoe 'fundamentalistischer' een Katholiek wordt, hoe meer hij groeit in geloof, hoop en liefde.
Een Katholieke fundamentalist zalf waarschijnlijk een dagelijkse Mis en de rozenkrans voor u opdragen.
Een moslimfundamentalist valt u aan en snijdt uw kop eraf.
Die twee soorten fundamentalisme zouden niet meer verschillend kunnen zijn. Ze als hetzelfde behandelen is een diabolische misleiding.
Paus F: Ik geloof niet dat het goed is om islam met geweld te vereenzelvigen. Dat is niet waar of juist. Ik had een lange conversatie met de imam, de grote imam van de Al-Azhar universiteit, en ik weet wat zij denken...
Dat is wel ironisch, want diezelfde imam heeft verklaard dat alle apostaten van de islam moeten vermoord worden. Niet eenmalig of uitzonderlijk, hoewel Franciscus verkiest het niet te weten. Dat is het denken van de islamitische doctrine, en dat is al zo 14 eeuwen.
Als paus Franciscus echt de islam kende, dan zou hij de taqiyya kennen, het principe dat moslims mogen liegen tegen niet-moslims om de islam vooruit te helpen. In ernstige gevallen is er de doctrine van muruna, dat zelfs een openlijk overtreden van de islamwet toelaat om de islam vooruit te helpen onder de niet-moslims.
Dat is een van de redenen waarom moslims niet vertrouwd kunnen worden. Hun religie laat hen toe om te liegen voor hun eigen voordeel, en dat wordt niet als zondig ervaren.
Paus F: Zij zoeken vrede, ontmoeting ... De nuntius van een africaans land vertelde me dat in zijn hoofdstad er steeds een rij mensen staat aan te schuiven voor de Heilige Deur. En sommige komen naar de biechtstoelen - Katholieken - en anderen naar de banken om te bidden, maar de meerderheid gaat door, om te bidden aan het altaar van Onze Lieve Vrouw ... dat zijn moslims, die het jubileum willen meemaken. Zij zijn broeders, zij leven ... Toen ik in Centraal Africa was, ging ik naar hen toe, en de imam kwam zelfs in de pausmobiel ...
Subsahara-moslims zijn wat anders dan de anderen in de moslimwereld. Afrikaanse moslims staan het meest open om Christen te worden, en vandaag heeft de grootste missionaire expansie onder moslims plaats in deze regio. Dus ja, het is zo dat veel moslims het Geloof benaderen, en dat is zeker iets goed. Daarentegen over de hele wereld neemt het geweld van moslims toe op de burgers van het westen (post-christelijk of nog aanwijsbaar als Christendom), omdat de islam dit toelaat.
Ik schrijf ook voor Shoebat.com, een website van Walid Shoebat een man die eerder een geradicaliseerde moslim was die wilde sterven voor de Jihad, en toen Christen werd, en nu werkt hij aan het openbaren van de harde realiteit van de islam. Bijna dagelijks zijn er agressiviteiten te melden van moslims in regio's die door moslims worden gecontroleerd. Voor de overgrote meerderheid zijn dit moslims die Christenen aanvallen omdat ze 'ongelovigen' zijn en zijn ze totaal zonder aanleiding.
Paus F: We kunnen samenleven ... Maar er zijn fundamentalistische groepen, en ik vraag me af ... dat is een vraag... hoe veel jongeren, hoeveel jongeren van ons Europa, die geen enkel ideaal hebben, die geen werk hebben ... ze pakken drugs en alcohol, of ze worden fundamentalisten.
Moslims leven niet goed samen met anderen. Er zijn periodes van vrede waarbij Christenen en moslims samenleven, maar die blijven niet duren, omdat de islam een religie is die steeds zoek, gewoon vanuit haar ideologie, om de niet-moslims te overheersen. Het geduld van sommige moslims om de islamitische doelen te bereiken verwarren met vrede en harmonie is een vergissing. Met de islam is het slechts een kwestie van tijd - en een bereiken van demografische meerderheid - voordat het masker af gaat en het doel van de islamitische dominantie naar voor treedt.
Het idee dat de islamitische religie niet verantwoordelijk zo zijn voor het geweld door moslims kan onmogelijk verder van de waarheid zijn. Het zijn de moslims van goede huize die streng religieus zijn opgevoed die het meest kan hebben om terrorist te worden. Dat is al vaak gezien. Omdat het geweld van de islam voortkomt als een natuurlijke vrucht uit haar inhumane dogma, en dus zal iemand die goed geïnformeerd is over de islam meer kans hebben om te radicaliseren. En een moslim die slecht gevormd is, niet devoot is in zijn religieuze praktijk zal eerder seculair, gematigd zijn of volledig apostaseren.
De claims dat economische achterstelling, werkloosheid, of een gebrek aan studie de katalysators zijn van islamgeweld zijn al meermaals als verkeerd bewezen. Het is een meer attentieve studie van de islam, of een gebeurtenis die een moslim aanspoort om meer devoot zijn geloof te beleven, dat men komt om te radicaliseren.
Paus F: Men kan zeggen dat de zogenaamde ISIS, dat de islamitische staat zich voorstelt als gewelddadig... Want als ze ons hun identiteitskaarten tonen, dat tonen ze hoe op de Libische kust Egyptische kelen oversnijden ... maar dit is een fundamentalistische groep ISIS ... maar je kan niet zeggen, ik geloof niet, dat het waar is op juist dat de islam terroristisch is.
Het zou terecht geweest zijn niet over Egyptenaren maar over Christenen te spreken, omdat dat de reden is waarom ISIS hen onthoofd heeft.
Ja ISIS is een fundamentalistische groep. Het zijn gelovige moslims die doen wat Mohammed deed. Als je me niet gelooft, lees dan de eerste biografie van Mohammed - het leven van Mohammed door Ibn Ishaq. Je zal niet veel verschil vinden tussen zijn daden en die van ISIS. Of lees de kritiek die de islamitische staat zelf heeft op de poging van Paus Franciscus om de islam als een religie van vrede voor te stellen. Het is een volledige verwerping van zijn visie, en gestaafd met islamitische leer.
Ja, het is zo dat niet alle moslims terroristen zijn. Maar, het terrorisme is een inherent deel van de islam. Terrorisme is een middel om mensen te dwingen moslim te worden.
Paus F: Terrorisme is overal. Je denkt aan het tribale terrorisme van Afrikaanse landen. het is terrorisme en zo ... Maar ik weet niet of ik het zeg want he is wat gevaarlijk ... Terrorisme groeit wanneer er geen andere opties zijn, en wanneer het centrum van de globale economie is de god van het geld en niet de persoon - man en vrouw - dat is al het eerste terrorisme ! Je hebt het wonder van de schepping uitgebannen - man en vrouw - en je zet geld in de plaats. Dat is het basisterrorisme tegen het mensdom! Denk erover!
Ik heb er eigenlijk al 18 jaar over gedacht. Ik begon mijn intensieve studie van de islam in 1998. Ik heb de helft van mijn leven in dit veld gewerkt, dus ik kan zeggen dat ik er al wat van weet.
Islamitisch terrorisme gaat niet over geld. Of opvoeding. Of politiek. Dat zijn, op zijn best, beïnvloedende factoren. Ze zijn niet de wortels van het probleem.
De wortel van het probleem is de islamitische theologie. Dezelfde theologie die de intrinsieke natuur van de mens ontkent en in de plaats het oneindige geluk stelt in het navolgen van een 7de eeuwse Arabische gek die wordt gesteld als het perfecte model voor de mensheid maar die een van de meest onmenselijke wezens was die ooit geleefd hebben.
Het probleem is islam en de moslims, omdat het door de moslims is dat de islam haar macht krijgt en manifest wordt in de wereld.
We kunnen de mensen zo veel lief hebben als we willen en goed voor hen zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze goed willen zijn voor ons. In het geval van de islam, zien moslims de Katholieke caritas en barmhartigheid als een zwakte, die ze tot eigen voordeel uitbuiten en de islam ermee bevorderen.
Barmhartigheid, waar paus Franciscus zoveel over spreekt, is maar een deel van liefde, die de natuur van God is. Het andere deel is gerechtigheid. Waar gerechtigheid zonder barmhartigheid legalisme is, is barmhartigheid zonder rechtvaardigheid onderwerping (toegeven, 'license'). Beide zijn zonden.
Jezus zei tot St Faustina:; 'Hij die weigert door de deur van mijn barmhartigheid te komen, moet komen door mijn deur van gerechtigheid.'
De hiërarchie van de Katholieke Kerk heeft de barmhartigheid voor de moslims zo ver gedreven dat het onderwerping wordt. Voor de eer van God en de waardigheid van ons geloof, is een grote dosis gerechtigheid meer dan nodig en al lang overtijd wat betreft de moslims en de islam. En dat begint met duidelijk de waarheid te verstaan waar we voorstaan, en het niet verstoppen met wensdenken.
-----
Tijdens de viering van 700 jaar Sacrament van mirakel bidden we voor de Christenen die te lijden hebben onder de moslims:
24 juli 2017 van 19 tot 20 uur: voor de Christenen van het Midden-Oosten; in samenwerking met Kerk in Nood
24 juli 2017 van 22 tot 23 uur: voor de vrede in het Heilig Land
24 juli 2017 van 23 tot 24 uur: voor de Christenen in Jeruzalem en Bethlehem
Tevens bidden we voor allen die in God geloven, dat zij Christus zouden ontmoeten, op 25 juli 2017 van 4 tot 5 uur in de ochtend.
Iedereen welkom in de Basiliek van Hasselt
zondag 28 augustus 2016
Als zelfs Dawkins het Christelijke voorstel ziet zitten
Zelfs de rabiaat atheïstische en anti-katholieke prof. Richard Dawkins beseft -weliswaar om opportunistische redenen- dat het Christelijke voorstel nodig is om het atheïstische vacuüm te vullen.
Laat ons blijven bidden voor de vervolgde christenen. Vandaag weer berichten van vermoorde Katholieken in Indonesië en Thailand, door de 'religie van de vrede'.
dinsdag 26 juli 2016
De religie van de vrede: 86-jarige priester de keel overgesneden tijdens de H. Mis in Frankrijk...
Heel wat priesters en patriarchen van het Midden-Oosten hebben ervoor gewaarschuwd: Het wordt bij jullie zoals bij ons. Want de islam is niet in staat om vredig met anderen samen te leven (zie). Zij kennen slecht onderwerping met het zwaard. Ze kunnen dat even verstoppen, en geduldig vriendelijk lachend hun tijd afwachten, maar daarmee verandert het wezen van de islam niet. En wie kan vandaag nog volhouden dat er geen oorlog bezig is?
Zolang de moslims blijven belijden dat de grootste profeet, een moordenaar, het grote voorbeeld is. Zolang de moslims blijven volhouden dat de koran door God letterlijk gedicteerd is. Zolang het een plicht is om al de niet-moslims te verachten, te dwingen, te vermoorden...
En als de islam dat alles opgeeft ... dan zal het de islam niet meer zijn.
Hoe lang nog dus de politiek-correcte onzin dat islam een religie is als de anderen? Hoe lang nog de hypocrisie dat al die terroristen dat doen om dat ze 'kansarme jongeren' zijn, of allemaal 'psychiatrisch gestoorden' ? Hoe lang nog de steun aan organisaties die manifest onze samenleving ondermijnen?
Het is onze taak de moslims te wijzen op de ongerijmdheden van de islam. Maar dan moeten we als christenen wel zelf op de eerste plaats weten wie we zijn. En eveneens ophouden over de mythes van het Europa dat zo intellectueel schatplichtig zou zijn aan de islam.
Op klaarlichte dag een priester vermoorden als hij de H Mis aan het opdragen is ... Kan het nog laffer? Kan het nog barbaarser?
"L’Eglise catholique ne peut prendre d’autres armes que la prière et la fraternité entre les hommes."
Laat ons bidden tot deze martelaar, voor bekering van allen die niet in Christus geloven.
Cardinal R. Sarah@Card_R_Sarah 4 uur geleden
Zolang de moslims blijven belijden dat de grootste profeet, een moordenaar, het grote voorbeeld is. Zolang de moslims blijven volhouden dat de koran door God letterlijk gedicteerd is. Zolang het een plicht is om al de niet-moslims te verachten, te dwingen, te vermoorden...
En als de islam dat alles opgeeft ... dan zal het de islam niet meer zijn.
Hoe lang nog dus de politiek-correcte onzin dat islam een religie is als de anderen? Hoe lang nog de hypocrisie dat al die terroristen dat doen om dat ze 'kansarme jongeren' zijn, of allemaal 'psychiatrisch gestoorden' ? Hoe lang nog de steun aan organisaties die manifest onze samenleving ondermijnen?
Het is onze taak de moslims te wijzen op de ongerijmdheden van de islam. Maar dan moeten we als christenen wel zelf op de eerste plaats weten wie we zijn. En eveneens ophouden over de mythes van het Europa dat zo intellectueel schatplichtig zou zijn aan de islam.
Op klaarlichte dag een priester vermoorden als hij de H Mis aan het opdragen is ... Kan het nog laffer? Kan het nog barbaarser?
"L’Eglise catholique ne peut prendre d’autres armes que la prière et la fraternité entre les hommes."
de Aartsbisschop van Rouen
Laat ons bidden tot deze martelaar, voor bekering van allen die niet in Christus geloven.
Cardinal R. Sarah
En France, aujourd'hui, un prêtre a été égorgé à l'arme blanche dans une église. Je suis profondément choqué, horrifié, scandalisé. +RS
Cardinal R. Sarah @Card_R_Sarah 4 uur geleden
Combien de morts pour que les gouvernements européens comprennent la situation où l'Occident se trouve ? Combien de têtes décapitées ? +RS
Abonneren op:
Posts (Atom)