Het schandaal van de begrafenis van Benjamin Herman in een Kerk

E.H. Fabrice Loiseau: 'Een Katholieke zegening voor de terrorist van Luik die zich bekeerde tot de islam, is een schandaal!'

E.H. Fabrice Loiseau, Katholiek priester, en stichter en overste van de missionarissen van de Goddelijke Barmhartigheid, is pastoor van de St Franciscus a Paulo parochie in Toulon.


De begrafenis van de islamistische terrorist van Luik, Benjamin Herman / Bakar al Belgiki, bekeerde tot de islam, had plaats in een Katholieke Kerk met de goedkeuring van de pastoor van die parochie.

Reactie voor Boulevard Voltaire van EH Fabrice Loiseau, stichter en overste van een gemeenschap die voor roeping heeft de evangelisatie, en dan op de eerste plaats onder de moslims;


De begrafenis van Benjamin Herman, de terrorist van Luik, hebben vandaag plaats. Het was een christelijke ceremonie voorgegaan door een Katholieke priester. Is die ceremonie een probleem vanuit het Katholieke standpunt, gezien Benjamin Herman zich tot de islam had bekeerd?

Natuurlijk is dat een probleem voor de Kerk. Het gaat over het ritueel voor de zegening van een gedoopte. Uitzonderlijk kan, met de goedkeuring van de bisschop, een niet gedoopte worden gezegend als die duidelijke tekenen gegeven heeft van zijn toenadering tot God. Maar daarentegen, een terrorist begraven met een Katholieke ceremonie, is uiteraard een schandaal. Dat kan niet ongemerkt voorbij gaan en ik verwacht een protest in de kerk. Waarom zouden we dan geen requiem missen houden voor Hitler als men die redenering van barmhartigheid doortrekt die niets anders is dan een verraad aan de barmhartigheid.

Nochtans kennen we het voorbeeld van de Priester van Ars die een mis opdroeg voor een zelfmoordenaar.

Maar in dat geval ging het om een persoonlijke zonde. De pastorale aanpak van de Kerk verandert daarover soms. Zelfmoord is een persoonlijke zonde, en is vaak verbonden met psychologische problemen. De Kerk is vandaag ruimer over die zaken.
De pastoor van Ars had een persoonlijke openbaring over die zelfmoordenaar. Hij had gezien dat die de tijd gekregen had om vergiffenis te vragen. Ik geloof niet dat hij een ceremonie in de Kerk heeft gehad. Hij had gezegd aan zijn echtgenote dat hij de tijd had gehad om een acte van berouw te doen. Dat ligt in het geheim van God. Ik kan die mens niet in de hel zetten.
Door een ceremonie in de Kerk te weigeren, willen we duidelijk maken dat er ernstige zaken zijn, zoals de moord op onschuldigen en dat de Kerk nooit zoiets mag aanmoedigen in geen enkel geval door een ceremonie te doen. Dat zou veronderstellen dat barmhartigheid boven de moord op onschuldigen gaat. Dat is een gebrek aan onderscheiding door die priester, en ik vrees, door de bisschop van die plaats, die me catastrofaal lijkt.

Heeft die priester het canonieke rechts gepasseerd voor de emoties van die familie?

Zeker, emotie voor de wet van de Kerk. Men had een wake  moeten houden met gebeden voor de slachtoffers, en daar de jongeman in moeten insluiten die ergens slachtoffer werd van een moorddadige ideologie. Maar het gaat toch om een volwassen man. Onschuldigen vermoorden is niet zomaar iets. Het is een echte barbarij die moet worden aangeklaagd alvorens men barmhartig wil zijn tegenover een moordenaar. De barmhartigheid bevat dan uiteraard ook de erkenning van de zonde. We hebben geen enkel teken van berouw. In tegendeel, voor die man, was het doden van onschuldigen een fierheid.

Benjamin Herman komt van een Katholieke familie. Hij is bekeerd tot de islam en heeft zich geradicaliseerd tot deze misdaad. In Toulon komt u geregeld in contact met moslims van de harde lijn. Hoe legt u die bekering van Katholieken tot de islam uit?

Het zijn vaak niet-praktiserende Katholieken die niet veel informatie hebben gehad. Ze worden bekoord door de moslimgemeenschap. De moslims hebben geen schrik om voor hun geloof uit te komen. En, een zekere moslimlogica, haar politieke sociale en religieuze ambities kunnen indrukmakend zijn. Vermits onze samenleving allen een ziekmakend liberalisme aanbiedt, kan de islam aantrekken.
Een hulpbisschop van Parijs zei me dat hij sprakeloos en geschockeerd was door het aantal Katholieken dat zich bekeerd tot de islam in Katholieke scholen.
Het wordt misschien tijd dat we een beetje bewust worden van de ernst van de situatie. Voor jongeren die op zoek zijn naar een ideaal, spiritueel en transcendent, kan de islam ook haar radicale vorm erg verleidelijk lijken. Die jongeren hebben vaak een zwakke psychologie, maar niet allen. Het is al te gemakkelijk om de verantwoordelijkheid bij een psychische zwakte te leggen. Het gaat hier om een moorddadige ideologie.

Is de multiculturele samenleving het nieuwe dogma?

De primaat van België roept in het Katholiek Nieuwsblad op om het 'plan [van de seculiere staat] te ondersteunen van een moderne cultuur waarin de diversiteit gegarandeerd is.' Dat is niet de enige manier waarop de katholieken blijkbaar met de staat moeten samenwerken, want 'We moeten werken in de wereld van vandaag zoals het Tweede Vaticaanse concilie ons heeft geleerd en in het bijzonder de apostolische constitutie Gaudium et Spes: we kijken niet meer naar de wereld en naar de Kerk als twee verschillende realiteiten, maar naar de Kerk in de wereld.'

Zij zijn niet van de wereld, zoals Ik niet van de wereld ben. (Joh 17, 16.)

Ik begrijp dat de Katholieken van vandaag moeten realistisch zijn en dus zich in praktisch opzicht wel moeten aanpassen aan hun verminderde maatschappelijke invloed en beperktere financiële middelen. Dat wil echter niet zeggen dat we als Katholieken niet constant op een vreedzame manier werken en streven naar een volledig Katholieke samenleving, doordesemd door Jezus Christus; kortom meewerken aan de 'Stad van God' zoals St Augustinus die voor ogen stond. De wereld is voor de Katholiek wel degelijk een andere realiteit als de Stad van God op aarde.

Een andere, toch wel heel bijzondere kijk op de realiteit is de vaststelling van de primaat dat 'terreurdaden niet hun oorsprong hebben in religie, maar in het gevoel van jongeren dat ze zich uitgesloten voelen'. Allicht is de primaat niet onfeilbaar in zijn politieke en sociologische opvattingen. Maar dat er geen intrinsiek kwaad en geweld ligt in de islam, is een opvatting die eerder als 'politiek-correct' kan omschreven worden, dan gestoeld op de realiteit. De duidelijke vraag die Benedictus XVI stelde aan de islam, of die religie zich wel wilde verspreiden zonder geweld, heeft geen antwoord gekregen (tenzij dan een erg gewelddadig).

Als Katholieken geloven we dat het heil en de verlossing voor iedere mens doorheen de Katholieke Kerk komt, het zich 'accommoderen' aan de heersende multiculturele gedachte, is niet alleen een buiging naar de wereld toe, het is vooral een nalatigheid ten opzichte van onze broeders en zusters die het Evangelie en de heilwerkende boodschap van Jezus Christus nog niet kennen.

Uit dit interview spreekt een goedsprekerij van de problemen die de islam en liberale secularisatie met zich meebrengt, en een onwil tot evangelisatie naar de anderen in onze maatschappij. Of zoals het reeds in Dominus Iesus (de Verklaring door de Congregatie van de Geloofsleer van St Johannes Paulus II in 2000) klinkt: 'De voortdurende missionaire verkondiging van de Kerk wordt tegenwoordig bedreigd door relativistische theorieën, die het religieuze pluralisme niet slechts de facto, maar ook de iure (of in principe) willen rechtvaardigen.'

De Kerk leert iets heel anders dan naar voor komt uit het interview van de primaat. We lezen in Dominus Iesus: "Vooral moet vast geloofd worden, dat de "pelgrimerende Kerk noodzakelijk is ter zaligheid. Christus alleen immers is de Middelaar en de weg naar het heil en in de Kerk, die zijn lichaam is, komt Hij onder ons tegenwoordig. Hijzelf heeft uitdrukkelijk de noodzakelijkheid van het geloof en het doopsel afgekondigd en daardoor de noodzakelijkheid van de Kerk bevestigd, waarin de mensen door de poort van het doopsel binnengaan." Deze leer mag niet tegenover de algemene heilswil van God gezet worden.

In plaats van op te roepen tot relativisme en meewerking met de seculiere staat - verpakt in sociologische theorietjes - zou het wel erg gepast zijn om een evangelisatie aan te kondigen naar de 'mensen die afstand hebben genomen van de Kerk', naar de agnosten en naar de moslims. Kunnen we trouwens de mededeling dat 'een groot deel van de bevolking het geloof heeft behouden', niet gewoon wegzetten als wensdenkerij? Of zou de Kathedraal van Mechelen altijd vol zitten?

Kortom, in een tijd waarin het in de mode is om dubia te formuleren zou ik deze voorstellen voor de primaat: Gelooft u nog in de uniekheid van de Katholieke Kerk? (en de daaruit volgende plicht tot evangelisatie)





------------------------

'Deze geloofswaarheid neemt niets weg van het feit dat de Kerk de godsdiensten van de wereld beziet met oprechte eerbied, maar sluit tegelijkertijd radicaal de mentaliteit van indifferentisme uit, die "doordrongen is van een religieus relativisme, dat leidt tot de mening dat 'de ene religie even veel waard is als de andere'". '                               

 Dominus Iesus; 2000