Lezing Pater Ansinger

Dank aan iedereen die de lezing mogelijk maakten, en iedereen die gekomen is. Ik hoop dat het het goede bewerkt heeft. 

 

 

Paus Leo XIV: Sacramentsdag 2026: Madrid : "Een Sacramentsprocessie is een uitnodiging voor het heden, voor ons persoonlijk leven, voor onze relaties, voor de samenleving, voor de opbouw van de toekomst"

 

Eminenties en Excellenties,
geliefde priesters, religieuzen,
Majesteiten,
broeders en zusters:

Met een hart vol vreugde, aan het begin van deze reis naar Spanje, leid ik deze viering op de dag van het feest van Corpus Christi.

 

We zijn hier bijeen rond de Eucharistie, het geschenk van de levende aanwezigheid van Christus onder ons. Hij, die ons zijn leven wilde schenken om ons te laten binnentreden in de gemeenschap met de Vader en ons tot zijn kinderen te maken, is hier, als het levende Brood dat uit de hemel is neergedaald, dat ons voedt met het leven van God zelf, met een liefde die sterker is dan de dood.

 

Deze herdenking van de Heer die aanwezig is in het eucharistisch brood vormt de kern van uw geloof en van de geschiedenis van uw volk. Hier in Madrid, maar ook op zoveel andere plaatsen in Spanje, is Corpus Christi niet zomaar een feestdag op de liturgische kalender, maar een terugkeer naar de wortels van het geloof om de liefde en trouw aan God te vernieuwen. De plechtige processies van deze dag hebben eeuwenlang de vroomheid, de kunst, de muziek, de architectuur en het leven van het Spaanse volk gevormd en drukken ook vandaag nog het spirituele gevoel van dit land uit, onder meer door de schoonheid en elegantie van de bloementapijten, de altaren in de straten, de zorg voor de monstransen en de expositie-elementen, de gezangen en de versieringen. Het gaat hier niet om een uiterlijke vertoning, een overblijfsel van de folklore of een louter esthetische versiering: het gaat hier om het geloof in de aanwezigheid van de Verrezen Heer, die leeft en nog steeds onder ons rondgaat, die zich tot brood maakt voor onze honger naar leven en de hoeken van ons hart en onze geschiedenis bezoekt, ook de donkerste.

 

Zo, als Christus zich in de eucharistieviering als voedsel geeft, zegt de processie dat Hij niet opgesloten blijft in de tempel, maar ons tegemoet komt. Jezus wandelt door de straten, doorkruist de pleinen, bezoekt onze wijken, bewoont de plaatsen van ons dagelijks leven. Hij is de nabije God die met zijn volk meegaat, de Heer van de geschiedenis, troost voor de zwakken, licht voor de gezinnen, hoop voor de zieken, vrede voor wie lijdt. De Christus die in de monstrans door de straten trekt, is dezelfde die zich identificeert met de armen, de neerslachtigen, de eenzamen en de hulpelozen. Het is geen toeval dat hier, in Spanje, de Kerk al jarenlang het hoogfeest van Corpus Christi verbindt met de Dag van de Naastenliefde.

 

Het gaat er niet alleen om de monstrans tevoorschijn te halen, maar om ons zelf te laten bevrijden van egoïsme, van onverschilligheid, van een comfortabel en privé-geloof, om te beantwoorden aan zijn uitnodiging tot bekering, om onze blik te veranderen, om zijn aanwezigheid te omarmen die ons transformeert en ons tot bouwers van een nieuwe wereld maakt.

 

Daarom laat de historische herinnering aan de processies van Corpus Christi zich niet opsluiten in een nostalgische herinnering; ze wordt daarentegen een uitnodiging voor het heden, voor ons persoonlijk leven, voor onze relaties, voor de samenleving, voor de opbouw van de toekomst. In dit perspectief moet de uitnodiging om te "herinneren" worden begrepen die we in de eerste lezing hebben gehoord: "Herinner je de hele weg die de Heer, je God, je de afgelopen veertig jaar door de woestijn heeft laten afleggen"; herinner je hoe Hij je, toen je honger had, met manna heeft gevoed. Het gaat erom te "herinneren" juist om niet te vergeten wie de Heer is, om niet in de verleiding te komen om op andere afgoden te vertrouwen en ons te voeden met brood dat niet verzadigt.

 

Daarom is hier een opdracht voor het Spanje van vandaag en morgen: dat de religiositeit die dit land al eeuwenlang bezielt, geen museum uit het verleden is dat men bezoekt, maar een school van het geloof waaruit men ook vandaag nog kan putten. Een school die ons leert om voor God en voor de naaste te knielen, want niemand kan voor de Heer knielen en de broeder verachten; een school die ons de dankbaarheid leert van de liefde die zich tot gave maakt, opdat zij onder ons circuleert en de ketenen van alle egoïsme verbreekt; een school waaruit wij leren dat God werkelijk aanwezig is en dat ook wij geroepen zijn om aanwezig te zijn in de situaties en uitdagingen van de samenleving, om niet weg te lopen, om ons persoonlijk in te zetten voor de opbouw van het algemeen welzijn.

 

Broeders en zusters, ik wil hier st. Manuel González gedenken, de bisschop van de verlaten tabernakels. Zijn leven herinnert ons eraan dat de Eucharistie niet alleen tijdens grote vieringen of af en toe geëerd mag worden, maar ook in de stille trouw van wie de Heer vergezelt met een nederige en discrete vriendschap die dag na dag wordt gevoed. Ik wil ook de poëtische verzen van de heilige Johannes van het Kruis in herinnering brengen: "Hoe goed ken ik de bron die stroomt en vloeit, ook al is het nacht" (Lied van de ziel die zich verheugt in het kennen van God door het geloof). In de kloostergevangenis van Toledo, waar hij onder zeer zware omstandigheden gevangen zat, juist rond Corpus Christi van 1578, herkent hij vanuit de nacht van die gevangenis de verborgen aanwezigheid van de Heer, waaruit een licht voortkomt dat geen ondergang kent en een leven stroomt dat niet opraakt. Jezus in de Eucharistie is "die eeuwige bron die verborgen is", een bron die stroomt en de dorst lest, maar zonder te verblinden, zonder zich op te dringen met uiterlijke macht, zonder zich op spectaculaire wijze te presenteren (cf. ibid.).

 

Laten we met oprechte liefde tot Hem terugkeren. Laten we ons openstellen voor de ontmoeting met Hem, laten we Hem de dorheid van ons hart bevochtigen, om vervolgens de wegen van het leven en de geschiedenis op te gaan en deze stroom van fris water, deze stroom van liefde, vrede, gerechtigheid en vreugde onder de mensen te brengen. Laten we opnieuw drinken uit deze eucharistische bron, die ons niet opsluit in een privé-devotie, maar ons uitzendt om onze broeders en zusters, de gezinnen, de armen, degenen die lijden en degenen die de hoop hebben verloren, te bevloeien. De eucharistische genade verandert ons, maar maakt ons ook tot hoofdrolspelers in de transformatie van de geschiedenis en tot een teken van hoop voor degenen die we ontmoeten.

 

Moge de Heer Jezus, aanwezig in de Eucharistie, jullie tot gebroken, overgegeven en aangeboden brood maken, opdat er een vol leven voor jullie, voor jullie gezinnen en voor jullie land kan ontspringen.

 

Paus Leo XIV 08-06-2026 

Klaar voor Sacramentsdag, en de lezing van E.P. Stefan Ansinger op 03-06-2026

 Alles ligt klaar voor de lezing morgen om 20 uur in de Kathedraal. 

Boekjes om mee te volgen, we gaan proberen om de lezing op te nemen, er komt een boekentafel, etc. 

 Daags voor het feest van Sacramentsdag, zetten we alvast ook het Sacrament van Mirakel in de bloemen, nu in haar opgepoetste monstrans: 

Welkom morgen voor de lezing om 20 uur, en overmorgen voor de viering van Sacramentsdag om 17.30 uur 

 

 

Lezing 3 juni 2026: Pater Stefan Ansinger, o.p. Van harte welkom

 

Groeten uit Tongeren.

 

Donderdag: aanbidding in het teken van de grote apostel van onze streken: St Servatius

 

De Dag des Heren zult gij eren! : Waar bestu bleven, Bonny?

De Belgische staat schaft de zondagsrust af. Een knieval aan economisch globalisme, de vernietiging van de kleine ondernemingen en private initiatieven, en de poort open voor verdere islamisering. 

 Waar zijt ge nu dus met uw groot lawaai, Bonny? Waar zijt gij Vlaamse bisschoppen? Komt er zondag een brief die de Katholieken aanspoort trouw te blijven aan de zondagsrust? Die zegt dat ge naar de Mis moet komen en niet naar de albert heyn?

Als het erom gaat om binnen de Kerk te polariseren en aan auto-secularisatie te doen dan staat Bonny op de eerste rij, het levert natuurlijk ook gegarandeerd applaus op. Maar nu dat de Belgische staat 1 van de 10 geboden aanvalt - het eren van de Dag des Heren - is Bonny zijn stem kwijt... en de rest van de Vlaamse bisschoppen ook. 

Net zoals ze de weg naar de Mars voor het leven weer niet gevonden hadden. Galgegebroed.  

 

 

 

 

Gebed voor priesterroepingen 2026

Een mooi, en nodig initiatief voor priesterroepingen in ons bisdom. 

Ieder jaar als we bidden tijdens de 24 uur voor de Heer in de basiliek, bidden we ook een uur voor priesterroepingen. Toch is er altijd geen bijzondere aandacht voor dat uur; Terwijl God toch duidelijk zegt dat we moeten vragen voor arbeiders in de wijngaard. 

Fantastisch dus dat we 42 dagen na elkaar de fakkel doorgeven van parochie naar parochie om te bidden voor roepingen. 

Start 25 april 2026 om 20 uur in de Kathedraal.

Zalig Pasen!

 Zalig Pasen !

Op tal van media wordt gemeld dat er meer jongeren naar de Katholieke Kerk komen, zowel in Amerika als overal in Europa. Laat hoop onze harten vullen. De Heer is verrezen. 

Aanbiddingsuur in April: 2 april, Witte donderdag, We bidden met de H Juliana van Cornillon

 Als er 1 Heilige is die we in ons bisdom moeten herdenken voor de Aanbidding, is het wel de H Juliana van Cornillon. Zij was het die de Paus overtuigde dat er een feest als Sacramentsdag nodig was. Zij was het die ons toonde dat Aanbiddingsgebed nodig is. Zij zorgde ervoor dat onze stad de oudste monstrans ter wereld bewaart. Zij zorgde ervoor dat in de St Martin van Luik er voortdurende aanbidding was in de kapel van de H Eva, tot aan de Luikse revolutie. 

Dat is Katholieke vrouwen-power, mgr Bonny!

 

 

 

Dank!

 

Dank aan iedereen die de 24 uur voor de Heer weer mogelijk maakten in onze parochie. Een Virga Jesse basiliek die 24 uur open blijft en waar heel de dag en nacht gebeden wordt voor intenties van Kerk en wereld. Dank aan ZEH deken Cornelissis en ZEH Tercic. Dank aan de kosters. Dank aan iedereen die kwam voorlezen. Dank aan iedereen die kwam meebidden. 

Hoe goed is het om verschillende momenten jongeren zien langs te komen om mee te bidden: 

De Kerk leeft! 

Nu werd de stralenkrans van het altaar weer gesloten...  tot 12-13 maart 2027. 

Alvast welkom!

 

volgende vrijdag en zaterdag: 24 uur voor de Heer= 24 uur aanbidding in de Virga Jesse Basiliek van Hasselt: Iedereen welkom!

 

5 maart 2026: Benedictus van Nursia

Het volgende aanbiddingsuur staat in het teken van de H Benedictus van Nursia. De grondlegger van het monastieke leven in (West) Europa. Iedereen welkom van 15 tot 16 uur in de St Quintinuskathedraal van Hasselt. 

Ik wijs alvast ook op de grote vasten-aanbidding: "24 uur voor de Heer" die dit jaar doorgaat van vrijdag 20 maart 2026 om 17.30 uur tot zaterdag 21 maart om 18.30 uur. 24 uur blijft de Virga Jesse Basiliek open voor aanbiddingsgebed in de vasten. 

Shame on you

Jurgen Mettepenningen woordvoerder van Mgr Léonard (2010): 

"Ik ben drie maanden de gps van de aartsbisschop geweest, maar het is de chauffeur die het stuur in handen heeft en die de uiteindelijke koers bepaalt", verklaarde Mettepenningen deze namiddag. "Al te veel heb ik moeten aangeven dat de route herberekend moest worden. Als de chauffeur echter rechtdoor blijft rijden en blind is voor de ongelukken die hij aanricht, dan wordt de gps overbodig."

Jürgen Mettepenningen vervulde zijn functie, waar hij naar eigen zeggen met enthousiasme aan begon, nauwelijks drie maanden. "Ik ben dan ook bijzonder boos op dit moment", zei de voormalige woordvoerder. "Ik heb het beste voor met de Kerk, maar moet ontslag nemen omwille van één enkele persoon."

Deze man, die als woordgever zijn eigen werkgever verried en afviel, wordt door de nieuwe aartsbisschop als privésecretaris en persoonlijk assistent aangesteld in 2026: walgelijk!

5 maart 2026: Aanbidding in het teken van St Benedictus

 

H Josephina Bakhita: de kracht van de hoop

 

De Heilige Josephina Bakhita, de kracht van de Hoop

 

Deze Soedanese Heilige kennen we niet zo goed. Nochtans is haar leven, dat een totale overgave was in de armen van God, de moeite waard om te leren kennen. Josephina is geboren in 1869 in een gegoede familie, zonder geloof in God. Op haar 9 jaar, wordt haar leven drastisch veranderd, wanneer ze gevangen wordt en verkocht als slaaf door plunderaars. Van dat moment af wordt haar leven lijden, geweld en martelen. Maar ondanks al die tegenslagen, verliest ze haar hoop niet: “Als slaaf was ik nooit zonder hoop, omdat ik in mij een mysterieuze kracht voelde die me overeind hield.”! En als ze sprak over haar aanvallers, zei ze: “ Ik bid veel voor die slavenhandelaren, want de Heer, die altijd goed en ruimhartig voor mij geweest, dat ook zou zijn voor he, zodat ze zich bekeren, en hen zou redden. “

In 1887, als slavin voor een Italiaanse familie, ontvangt Josephina een kruisbeeld en ontdekt ze Christus: dat kruis, zegt ze, was de eerste eigendom die ze ooit had, en ze verstopte het, zodat niemand het haar kon afnemen! Een jaar later, begint ze aan het catechumenaat, en heeft een diep verlangen om de armsten te helpen en hen Jezus te doen kennen, die ze ‘de Baas’ noemt. In 1890, nadat ze bevrijdt is, ontvangt Josephina het doopsel. Drie jaar later, zal ze bij de Zusters van de Naastenliefde (van Canossa) intreden. Tijdens de tweede wereld oorlog, bleef onze zuster dicht bij de soldaten om de gewonden te verzorgen en hen te spreken over de ‘Baas’. Ze lijkt nergens schrik voor te hebben: “ Neen, ik heb geen schrik ik ben in de handen van God. Hij heeft me bevrijd uit de handen van leeuwen, van tijgers en panters, wat zou hij mij niet sparen van de bommen?”, zelfs niet van de dood: “Als een persoon iemand heel erg liefheeft, dat verlangt hij hevig om daarmee verenigd te zijn. Waarom dus schrik hebben van de dood? De dood brengt ons bij God”. Op 8 februari 1847, op de leeftijd van 78 jaar, verenigt Josephina zich met haar geliefde ‘Baas’!

Zusters Josephina – die Bakhita werd genoemd door de slavenhandelaren, wat de geluksvogel betekent, is ons gegeven als een voorbeeld van hoop. Hoop op God in de momenten dat God afwezig lijkt of doofstom, zij “hoopte tegen de hoop in”! Heilige Josephina Bakhita, bid voor ons!

“O Heer, Als ik kon vliegen naar ginder, bij mijn mensen en prediken met luide stem over uw goedheid: Oh, hoeveel zielen zou ik kunnen veroveren! Op de eerste plaats mijn moeder en mijn vader, mijn broers, mijn zuster die nog slaaf is … Allen, Al die arme zwarten in Afrika, maak O mijn Jezus, dat ook zij u leren kennen en u liefhebben! Amen”

 

Vertaling van een artikel uit Revue St Martin, uitgegeven door de Communauté Saint Martin . 

 

Op donderdag 5 februari staat de maandelijkse aanbidding in het teken van deze heilige: van 15 tot 16 uur in de St Quintinuskathedraal  

Volgende week: Aanbidding donderdag 5 Februari om 15 uur

Volgende donderdag is het de eerste donderdag van de maand: In het teken van de heilige Josephina Bakhita. 

 

 

 Iedereen welkom om 15 uur in de St Quintinuskathedraal 

Donderdag 5 februari om 15 uur: Aanbiddingsuur in het teken van St Josephina Bakhita

 

Et pour les Flamands .... Viering 800 jaar St Michielskathedraal Brussel

Vandaag werd in Brussel de 800ste verjaardag van de Kathedraal gevierd. 800 jaar geleden: toen Brussel nog Vlaamstalig was ... Maar daar was weinig van te merken. Vooral het openingswoord toonde weer de wereldvreemdheid van onze aartsbisschop. Een welkom volledig in het frans, voor de Kathedraal in de hoofdstad van ons land, met welgeteld 1 zin in gebroken Nederlands. Ook het Evangelie volgde in het frans. Gelukkig dat kardinaal Parolin de wijsheid had om het engels er nog bij te nemen, tot daar en toe dat die geen Vlaams probeerde. 

Jammer, het kan toch echt niet zo moeilijk zijn om de logica te volgen dat men in de Kathedraal van de hoofdstad van een land, begint met de eerste taal van dat land: het Nederlands. Maar blijkbaar is na zoveel jaar de cursus basisnederlands nog niet gelukt voor aartsbisschop Terlinden. Jammer, En wie verantwoordelijk is voor deze keuze: U kent dit land niet, en u zaait tweedracht die er niet zou moeten zijn.

Belgique à papa is nog lang niet dood.