De wortels van de islamitische geweldadigheid

door Andrew Bieszad - vrij online 03-08-2016
eigen vertaling

Het meest recente commentaar van Paus Franciscus, dat tracht het mohammedaanse geloof  te scheiden van het islamitische geweld, is erg misleidend. Ze zijn niet een beetje incorrect of een halve waarheid, maar gevaarlijk verkeerd. Ze staan in directe contradictie met de lange geschiedenis van de  Kerk en haar heiligen in haar omgang met de islamitische wereld.

In een nieuw vliegtuig-interview werd Paus Franciscus gevraagd om iets te zeggen over het mohammedaanse geweld - tegenwoordig overal in de wereld met een alarmerende frequentie - in het licht van de moord op de Franse priester Fr Jacques Hamel door jihadis tijdens de H Mis. Ik heb hier het volledige gesprek van de Paus in stukjes, met secties van commentaar.

Paus F: Ik spreek niet graag over islamitisch geweld, omdat iedere dag, als ik het nieuws lees, zie ik geweld hier in Italië ... deze heeft zijn vriendin vermoord, een andere heeft zijn schoonmoeder vermoord ... en dat zijn gedoopte Katholieken! Er zijn gewelddadige Katholieken!

Dit antwoord is volledig naast de kwestie. Natuurlijk zijn er agressieve mensen in alle religies, rassen of culturen. Dat is het onvermijdbare resultaat van onze natuur en gevolg van de erfzonde. Dus ja, er zijn overal agressieve mensen.

Maar wat het islamitische geweld er doet uitsteken is haar oorsprong en doel. Waar het vandaan komt, op wie het gericht is, en hoe het zich verantwoordt, kan men niet zo maar ontkennen of negeren. In de islamitische context is het gebruik van geweld tegen een ander geworteld in het verstaan van de persoon. In de islamitische theologie, is de mens maar een schepsel, en niet gemaakt naar het beeld van god, maar als een ander dier. Zijn menselijkheid is een extrinsieke kwaliteit die hem gegeven is bij de schepping, maar is niet een permanent deel van hem. Meer nog, het islamitisch geloof zegt dat een mens te zijn is een trouwe moslim zijn.

Wat het niet-moslims betreft, bekijkt de islam hen als mannen en vrouwen die zichzelf verminkt hebben door de islam te verwerpen. Het is daarom toegestaan om 'ongelovigen' te doden alleen omdat ze niet geloven. In het geval van kinderen leert de islam dat het niet hun fout is omdat ze geen 'keuze' hadden in hun 'apostasie', en dus mogen zij van hun families worden geroofd en tot de islam worden gedwongen.

Wanneer het gaat over de behandeling van andere moslims, geloven ze dat wie de islam niet praktiseert of een heterodoxe vorm toepast zichzelf een apostaat maakt, en dus behandeld mag worden als een niet-moslim. Hoewel geweld niet een vereiste is in de islam, is het volledig toegelaten en er is geen morele afwijzing als men het gebruikt. Het is een toelaatbare eigen keuze, en een moslim kan niet, in morele zin, een andere moslim zeggen dat hij geen geweld mag gebruiken tegen een niet-moslim, als hij dat zo wil.

Het perfecte model van islamitisch gedrag en leven is niets anders als Mohammed zelf. Zoals Christenen zeggen 'wat zou Christus doen?', zo zeggen de mohammedanen 'wat zou Mohammed doen?. Mohammed wordt zelfs al-insan al-kamil genoemd, de 'perfecte man' omdat zijn handelen wordt beschouwd als het perfecte model van menselijk gedrag. De vraag te stellen bij de moraliteit van een islamitische actie is dus volgens hun eigen systeem: 'wat zou Mohammed doen'? Volgens alle orthodoxe islamitische geschiedenissen, was Mohammed een massa-moordenaar, een pedofiel, een necrofiel, een serieverkrachter, een man die zelf beweerde dat hij door demonen was bezeten, een karavaandief, een leugenaar, een verdraaier van feiten, een tiran die zijn eigen concept van goddelijke goedheid in dienst stelde van zijn eigen machtslust, geld, en sex in dit leven, met de belofte dat deze verkregen plezieren zouden duren tot in eeuwigheid. Zoals St Alphonsus Liguori zei, 'het mohammedaanse paradijs is alleen geschikt voor beesten, want daar zijn alleen vuile sensuele pleziertjes.'.

De bewering van Paus Franciscus is dus vals. In het islamitisch geloof wordt geweld een goddelijke zegen gegeven zoals in geen enkele andere religie.

Paus F: Als ik spreek van islamitisch geweld, moet ik ook spreken van Katholiek geweld .. en neen, niet alle moslims zijn agressief, niet alle Katholieken zijn agressief.

Katholiek geweld? Over welk Katholiek geweld gaat dat dan wel? Ik heb nog nooit een Katholiek een bus weten opblazen met moslim schoolkinderen erop, terwijl hij 'Jezus is de Heer' schreeuwt, of  botte messen gebruikt om ontelbare moslims de kop af te snijden op internet - terwijl hij de Heiligen aanroept - of welk dan ook van de barbaarse dingen die de Christenen ondergaan in de moslimlanden. Daarentegen ben ik in de vele jaren dat ik de islam bestudeer, dat vaak tegengekomen van moslims, en zonder dat ze ervoor gestraft worden.

Om nog maar te suggereren dat er een gelijkheid bestaat tussen de islamitische barbarij en een denkbeeldige 'Katholieke gewelddadigheid' is een blasfemie tegen de ware God en een belediging voor zo veel mensen die de islamitische tirannie moeten ondergaan.

Paus F: Het is als een salademix: er is vanalles. Er zijn agressieve mensen van die religie ... dat is waar: ik geloof dat in iedere religie er een kleine groep van fundamentalisten is. Fundamentalisten. Wij hebben ze. Wanneer fundamentalisme wil doden, kan het doden met de taal   - dat zegt de apostel Jacobus, niet ik - en zelfs met een mes, niet?

Opnieuw gebruikt de paus het woord 'fundamentalisme' in een pejoratieve betekenis, zoals hij al vaker heeft gedaan. Maar dat is niet een accuraat gebruik van de term.

Het woord 'fundamentalisme' vindt haar oorsprong in een serie Protestantse boeken gepubliceerd in het begin van de 20ste eeuw. Deze boeken formuleren de 'fundamentele punten' van het protestants geloof. Als zodanig betekent 'fundamentalisme' dus het geloof in de fundamenten van het geloof - niet slecht in relatie tot een geloof dat het waard is in te geloven. Maar zoals al eerder gezegd is voor een moslim 'fundamentalisme' een ontkenning van de menselijkheid van niet-moslims en de superioriteit van de islam - wat allemaal leidt tot verschrikkelijk geweld, culturele incompatibiliteit, en meer. De fundamenten van de islam nodigen dus niet uit tot een vredevolle wereld, of tot een co-existentie tussen moslims en niet-moslims.

In de Katholieke betekenis van het woord is 'fundamentalisme" een ander woord voor 'orthodoxie'. Katholiek 'fundamentalisme" is niet erg voorradig vandaag, maar is nodig. Katholiek 'fundamentalisme' - de fundamenten van het Geloof volgen, leidt tot Heiligheid. Al de Heiligen, Zaligen, de heilige mannen en vrouwen van de Kerk ware fundamentalisten. Zij brachten de essentie van het Katholieke Geloof in de praktijk. Hoe 'fundamentalistischer' een Katholiek wordt, hoe meer hij groeit in geloof, hoop en liefde.

Een Katholieke fundamentalist zalf waarschijnlijk een dagelijkse Mis en de rozenkrans voor u opdragen.

Een moslimfundamentalist valt u aan en snijdt uw kop eraf.

Die twee soorten fundamentalisme zouden niet meer verschillend kunnen zijn. Ze als hetzelfde behandelen is een diabolische misleiding.

Paus F: Ik geloof niet dat het goed is om islam met geweld te vereenzelvigen. Dat is niet waar of juist. Ik had een lange conversatie met de imam, de grote imam van de Al-Azhar universiteit, en ik weet wat zij denken...

Dat is wel ironisch, want diezelfde imam heeft verklaard dat alle apostaten van de islam moeten vermoord worden. Niet eenmalig of uitzonderlijk, hoewel Franciscus verkiest het niet te weten. Dat is het denken van de islamitische doctrine, en dat is al zo 14 eeuwen.

Als paus Franciscus echt de islam kende, dan zou hij de taqiyya kennen, het principe dat moslims mogen liegen tegen niet-moslims om de islam vooruit te helpen. In ernstige gevallen is er de doctrine van muruna, dat zelfs een openlijk overtreden van de islamwet toelaat om de islam vooruit te helpen onder de niet-moslims.

Dat is een van de redenen waarom moslims niet vertrouwd kunnen worden. Hun religie laat hen toe om te liegen voor hun eigen voordeel, en dat wordt niet als zondig ervaren.

Paus F: Zij zoeken vrede, ontmoeting ... De nuntius van een africaans land vertelde me dat in zijn hoofdstad er steeds een rij mensen staat aan te schuiven voor de Heilige Deur. En sommige komen naar de biechtstoelen - Katholieken - en anderen naar de banken om te bidden, maar de meerderheid gaat door, om te bidden aan het altaar van Onze Lieve Vrouw ... dat zijn moslims, die het jubileum willen meemaken. Zij zijn broeders, zij leven ... Toen ik in Centraal Africa was, ging ik naar hen toe, en de imam kwam zelfs in de pausmobiel ...

Subsahara-moslims zijn wat anders dan de anderen in de moslimwereld. Afrikaanse moslims staan het meest open om Christen te worden, en vandaag heeft de grootste missionaire expansie onder moslims plaats in deze regio. Dus ja, het is zo dat veel moslims het Geloof benaderen, en dat is zeker iets goed. Daarentegen over de hele wereld neemt het geweld van moslims toe op de burgers van het westen (post-christelijk of nog aanwijsbaar als Christendom), omdat de islam dit toelaat.

Ik schrijf ook voor Shoebat.com, een website van Walid Shoebat een man die eerder een geradicaliseerde moslim was die wilde sterven voor de Jihad, en toen Christen werd, en nu werkt hij aan het openbaren van de harde realiteit van de islam. Bijna dagelijks zijn er agressiviteiten te melden van moslims in regio's die door moslims worden gecontroleerd. Voor de overgrote meerderheid zijn dit moslims die Christenen aanvallen omdat ze 'ongelovigen' zijn en zijn ze totaal zonder aanleiding.

Paus F: We kunnen samenleven ... Maar er zijn fundamentalistische groepen, en ik vraag me af ... dat is een vraag... hoe veel jongeren, hoeveel jongeren van ons Europa, die geen enkel ideaal hebben, die geen werk hebben ... ze pakken drugs en alcohol, of ze worden fundamentalisten.

Moslims leven niet goed samen met anderen. Er zijn periodes van vrede waarbij Christenen en moslims samenleven, maar die blijven niet duren, omdat de islam een religie is die steeds zoek, gewoon vanuit haar ideologie, om de niet-moslims te overheersen. Het geduld van sommige moslims om de islamitische doelen te bereiken verwarren met vrede en harmonie is een vergissing. Met de islam is het slechts een kwestie van tijd - en een bereiken van demografische meerderheid - voordat het masker af gaat en het doel van de islamitische dominantie naar voor treedt.

Het idee dat de islamitische religie niet verantwoordelijk zo zijn voor het geweld door moslims kan onmogelijk verder van de waarheid zijn. Het zijn de moslims van goede huize die streng religieus zijn opgevoed die het meest kan hebben om terrorist te worden. Dat is al vaak gezien. Omdat het geweld van de islam voortkomt als een natuurlijke vrucht uit haar inhumane dogma, en dus zal iemand die goed geïnformeerd is over de islam meer kans hebben om te radicaliseren. En een moslim die slecht gevormd is, niet devoot is in zijn religieuze praktijk zal eerder seculair, gematigd zijn of volledig apostaseren.

De claims dat economische achterstelling, werkloosheid, of een gebrek aan studie de katalysators zijn van islamgeweld zijn al meermaals als verkeerd bewezen. Het is een meer attentieve studie van de islam, of een gebeurtenis die een moslim aanspoort om meer devoot zijn geloof te beleven, dat men komt om te radicaliseren.

Paus F: Men kan zeggen dat de zogenaamde ISIS, dat de islamitische staat zich voorstelt als  gewelddadig... Want als ze ons hun identiteitskaarten tonen, dat tonen ze hoe op de Libische kust Egyptische kelen oversnijden ... maar dit is een fundamentalistische groep ISIS ... maar je kan niet zeggen, ik geloof niet, dat het waar is op juist dat de islam terroristisch is.

Het zou terecht geweest zijn  niet over Egyptenaren maar over Christenen te spreken, omdat dat de reden is waarom ISIS hen onthoofd heeft.

Ja ISIS is een fundamentalistische groep. Het zijn gelovige moslims die doen wat Mohammed deed. Als je me niet gelooft, lees dan de eerste biografie van Mohammed - het leven van Mohammed door Ibn Ishaq. Je zal niet veel verschil vinden tussen zijn daden en die van ISIS. Of lees de kritiek die de islamitische staat zelf heeft op de poging van Paus Franciscus om de islam als een religie van vrede voor te stellen. Het is een volledige verwerping van zijn visie, en gestaafd met islamitische leer.

Ja, het is zo dat niet alle moslims terroristen zijn. Maar, het terrorisme is een inherent deel van de islam. Terrorisme is een middel om mensen te dwingen moslim te worden.

Paus F: Terrorisme is overal. Je denkt aan het tribale terrorisme van Afrikaanse landen. het is terrorisme en zo ... Maar ik weet niet of ik het zeg want he is wat gevaarlijk ... Terrorisme groeit wanneer er geen andere opties zijn, en wanneer het centrum van de globale economie is de god van het geld en niet de persoon - man en vrouw - dat is al het eerste terrorisme ! Je hebt het wonder van de schepping uitgebannen - man en vrouw - en je zet geld in de plaats. Dat is het basisterrorisme tegen het mensdom! Denk erover!

Ik heb er eigenlijk al 18 jaar over gedacht. Ik begon mijn intensieve studie van de islam in 1998. Ik heb de helft van mijn leven in dit veld gewerkt, dus ik kan zeggen dat ik er al wat van weet.

Islamitisch terrorisme gaat niet over geld. Of opvoeding. Of politiek. Dat zijn, op zijn best, beïnvloedende factoren. Ze zijn niet de wortels van het probleem.

De wortel van het probleem is de islamitische theologie. Dezelfde theologie die de intrinsieke natuur van de mens ontkent en in de plaats het oneindige geluk stelt in het navolgen van een 7de eeuwse Arabische gek die wordt gesteld als het perfecte model voor de mensheid maar die een van de meest onmenselijke wezens was die ooit geleefd hebben.

Het probleem is islam en de moslims, omdat het door de moslims is dat de islam haar macht krijgt en manifest wordt in de wereld.

We kunnen de mensen zo veel lief hebben als we willen en goed voor hen zijn, maar dat wil niet zeggen dat ze goed willen zijn voor ons. In het geval van de islam, zien moslims de Katholieke caritas en barmhartigheid als een zwakte, die ze tot eigen voordeel uitbuiten en de islam ermee bevorderen.

Barmhartigheid, waar paus Franciscus zoveel over spreekt, is maar een deel van liefde, die de natuur van God is. Het andere deel is gerechtigheid. Waar gerechtigheid zonder barmhartigheid legalisme is, is barmhartigheid zonder rechtvaardigheid onderwerping (toegeven, 'license'). Beide zijn zonden.

Jezus zei tot St Faustina:; 'Hij die weigert door de deur van mijn barmhartigheid te komen, moet komen door mijn deur van gerechtigheid.'

De hiërarchie van de Katholieke Kerk heeft de barmhartigheid voor de moslims zo ver gedreven dat het onderwerping wordt. Voor de eer van God en de waardigheid van ons geloof, is een grote dosis gerechtigheid meer dan nodig en al lang overtijd wat betreft de moslims en de islam. En dat begint met duidelijk de waarheid te verstaan waar we voorstaan, en het niet verstoppen met wensdenken.



-----

Tijdens de viering van 700 jaar Sacrament van mirakel bidden we voor de Christenen die te lijden hebben onder de moslims:

24 juli 2017 van 19 tot 20 uur: voor de Christenen van het Midden-Oosten; in samenwerking met Kerk in Nood

24 juli 2017 van 22 tot 23 uur: voor de vrede in het Heilig Land
24 juli 2017 van 23 tot 24 uur: voor de Christenen in Jeruzalem en Bethlehem

Tevens bidden we voor allen die in God geloven, dat zij Christus zouden ontmoeten, op 25 juli 2017 van 4 tot 5 uur in de ochtend.

Iedereen welkom in de Basiliek van Hasselt

Aartsbisschop van Rouen: Maak van 15 augustus een dag van herinnering voor E.H. Jacques Hamel

Begrafenismis voor E.H. Jacques Hamel - Onze Lieve Vrouwe Kathedraal 2 augustus 2016

Handelingen van de apostelen 10, 34-43
Psalm 62
Evangelie volgens Mattheüs 5, 38-48

God is onpartijdig, zegt de apostel Petrus: hij ontvangt, zonder uitzondering van natie, degene die hem vreest en rechtvaardig is.

Beste vrienden,

De priester Jacques Hamel moet God niet meer vrezen. Hij zal voor Hem komen met zijn rechtvaardige werken. Natuurlijk, wij hebben niet te oordelen over het hart van onze broeder. Maar zoveel getuigenissen kunnen niet liegen! Pastoor Jacques Hamel had een eenvoudig hart. Hij was dezelfde met zijn familie, met zijn broers en zusters, met zijn neven en nichten, te midden van de stad met zijn buren, met de christelijke gemeenschap met de gelovigen.

58 jaar priester! 58 jaar in dienst van de Heer als priester, dat wil zeggen als dienaar van zijn Woord, van zijn Eucharistie, ... van zijn Eucharistie en van zijn barmhartigheid. Ik voel me heel klein. Van Jezus, zegt St Petrus, 'Overal waar hij ging, deed hij het goede'. Jacques, ge zijt een trouwe leerling geweest van Jezus. Daar waar ge gekomen zijt, hebt ge het goede gedaan.

Met Pasen dit jaar, Jacques, schreef je aan je parochianen: 'Christus is verrezen, het is een mysterie, het is als een geheim, een vertrouwelijkheid die God ons geeft om te delen.' Misschien vindt dat mysterie, dat geheim, die vertrouwelijkheid over de Verrezen Heer, haar wortels in de ervaring met de dood die uw familie zich herinnert in Algerije. Misschien is dat mysterie, dat geheim, die vertrouwelijkheid nu wel de harten aan het winnen van onze gemeenschap: Ja, Christus is verrezen. De dood heeft niet het laatste woord.

Voor u, Jacques, is de verrijzenis van Jezus niet een catechismusles, maar een realiteit, een realiteit voor ons hart, voor het geheim van ons hart, en tegelijkertijd een realiteit, te delen met de anderen, als een geheimpje. En God weet dat, voor de realiteit van uw zo brutale en onterechte en verschrikkelijke moord, dat hij moet putten naar het diepst van onze harten om er het licht te vinden.

Broeders en zusters, laat ons eerlijk zijn voor onszelf. Jullie kennen de geschiedenis van Jezus die geen enkele historicus als fabeltje kan afdoen. Petrus zegt het essentiële: Jezus van Nazareth, een rechtvaardig en goed man, 'genas hen die onder de macht van de duivel zijn, want God was in hem ... want Hem die ze gedood hebben en opgehangen aan het kruis van de schuld, heeft God doen opstaan op de derde dag. Hij heeft Zich laten kennen ...'

Broeders en zusters, laat ons eenvoudig zijn en eerlijk tegen onszelf. Het is in ons hart, in het geheim van ons hart dat we Ja of Neen moeten zeggen tegen Jezus, Ja of Neen tegen zijn weg van waarheid en vrede, Ja of Neen tegen de overwinning van de liefde op de haat, Ja of Neen tegen de verrijzenis.

De moord van Jacques Hamel verplicht ons om een duidelijk Ja te zeggen, en niet een halfslachtig lauw ja. Een Ja voor het leven, zoals Jacques Ja zei tegen zijn roeping. Is dat mogelijk? Aan elk om te antwoorden. God verplicht ons niet ... God is geduldig ... God is zachtmoedig. Zelf als, ik Dominique neen zeg tegen de liefde ... zelfs als ik tegen God zeg 'ik zie 't later wel', zelfs als ik Hem vergeet, wacht God me op in zijn oneindig erbarmen. Maar vandaag, kan de wereld nog wachten op de keten van liefde die de keten van haat moet vervangen?

Moeten er nog doden vallen voordat we ons bekeren tot de liefde, en de rechtvaardigheid die gebouwd is op de liefde? De rechtvaardigheid en de liefde tussen de personen en de volkeren, aan welke kant van de Middellandse Zee ze ook wonen. Te veel doden in het Midden-Oosten, teveel doden in Afrika, teveel doden in Amerika! Te veel gewelddadige doden, dat moet stoppen!

Het kwaad is een mysterie. Het doet ons hoogtepunten van afgrijzen bereiken die ons onmenselijk voorkomen. Is dat niet wat je wilde zeggen, Jacques, met je laatste woorden? Op de grond gevallen door de eerste steken van het mes, en terwijl je met je benen je aanvaller wilde wegduwen, heb je gezegd: 'ga weg, satan'; en je herhaalde: 'ga weg, satan'. Zo drukte je je diepe geloof uit dat de mens goed gecreëerd werd, en dat de duivel het perverteert. 'Jezus genas allen die onder de macht van satan waren' zegt het Evangelie.

Dat is  niet om de aanvallers te excuseren, zij die met de duivel werken, maar het gaat erom om met Jezus te bevestigen dat iedere man, iedere vrouw, elke persoon zijn hart kan genaden met uw genade. Wij ontvingen de woorden van jezus die om vandaag kunnen lijken alsof ze onze krachten te boven gaan: 'Wel! Ik zeg u: Heb uw vijanden lief, en bid voor hen die u vervolgen.'

Gij die het diabolisch geweld laat werken, die door de demonische moorddadige verbijstering begint te moorden, laat uw hart, dat door God gemaakt is om lief te hebben, de bovenhand vinden; laat ons denken aan onze mama die ons het leven gaf; bid tot God dat hij u mag verlossen van dit duivels - werk. Wij bidden voor u, wij bidden tot Jezus 'die degenen genas die onder de macht van het kwade waren'.

Roselyne, Chantal, Gérald en uw families, de weg is zwaar. Laat me toe te zeggen dat ik bewondering heb, en velen met mij, voor uw waardigheid. Uw broer, uw nonkel, was een steun. Hij blijft dat zijn. Het hoort mij niet toe om E.H. Jacques tot martelaar te verklaren. Maar hoe kunnen we niet zien hoeveel vruchten zijn offer heeft opgebracht, een met het offer van Jezus dat hij zo trouw vierde in de Eucharistie? De talrijke woorden en gebaren van onze vrienden moslims, zijn een belangrijke stap.

Ik richt me ook tot u, Katholieke gemeenschap. Wij zijn gewond, gevloerd, maar niet verslagen. Ik richt me tot de gedoopten in onze Katholieke Kerk, vooral als jullie niet vaak naar de Kerk komen, en de weg zijn kwijtgeraakt. Met Mgr Georges Pontier, president van de Franse bisschoppenconferentie aan mijn zijde, roep ik u op tot een simpele, een eerste stap, even eenvoudig als het leven van E.H. Jacques Hamel:

Als teken van respect voor E.H. Hamel,
nodig ik jullie uit om in de volgende dagen een kerk te bezoeken,
om te zeggen dat jullie een heilige plaats niet bevuild willen zien,
Om te laten zien dat het geweld niet de overhand zal nemen in jullie hart,
om de genade van God te vragen;
en we nodigen jullie uit om een kaart te branden in die kerk, teken van de verrijzenis, en er even te blijven, en uw hart te openen met wat er ten diepste in speelt; en er te bidden als je kunt, te smeken.
De 15e augustus zou een gepaste dag zijn. De Moeder Gods zal jullie er met zachtheid verwelkomen. Laat ons steeds denken aan onze mama.

God, blijft nooit ongevoelig aan de triestheid van de kinderen die zich tot u keren!

God, volbreng in onze harten wat uw Zoon Jezus erin begonnen is!

God, dank u voor uw zoon Jacques, troost zijn familie en doe tussen ons opstaan, temidden van de jongeren van de WJD, nieuwe profeten opstaan van uw liefde! Amen!

Dominique Lebrun,
Aartsbisschop van Rouen.