Schrik van wijwater, maar niet van God: De herders van Vlaanderen ....

Commentaren op de 'moedige' beslissing van onze bisschoppen om de Catechismus van de Katholieke Kerk te herschrijven - of ten minste buitengewoon creatief te interpreteren: 

Deze commentaren worden niet vermeld op kerknet.be; het is allicht kenmerkend voor mensen die niet op zoek zijn naar de Waarheid om de andere visies te onderdrukken (maar het is ook mogelijk dat sommige nieuwsberichten niet door het ecologische glas van de milieu-neutrale bisschoppelijke paleizen met luchtverversing geraken ...)

https://catholicherald.co.uk/vatican-must-stop-belgian-bishops-blessing-same-sex-couples-says-cardinal-eijk/

https://www.kn.nl/verdieping/opinie/ook-vlaamse-bisschoppen-moeten-zich-houden-aan-de-kerkelijke-leer/   : opvallend voor Katholiek Nieuwsblad om Kardinaal Eijk weg te zetten als 'een opinie'. 

https://www.ncregister.com/cna/cardinal-eijk-same-sex-blessings-undermine-church-teaching-on-marriage-sexual-ethics

https://ewtn.co.uk/article-cardinal-arinze-explains-why-belgian-bishops-cant-bless-same-sex-couples/

https://www.lifesitenews.com/blogs/cdl-muller-condemns-belgian-bishops-push-for-same-sex-blessings-as-heretical-opposition-to-the-revealed-truth/

Paasbrief Mgr Hoogmartens 2019

'Pasen: een wereld van verschil!'

 

 

 

 

Het lijkt alsof vandaag weinig mensen in God geloven. “Van God los”, zingt een Vlaamse zanger, met wie ik ooit een fijn gesprekje had. En inderdaad, jong en oud lijken het vandaag best ook zonder God te kunnen stellen. Er wordt over Hem niet veel gesproken. Er wordt voor Hem niet veel tijd gemaakt. Hij wordt niet vaak aanroepen, als we de ontboezemingen in de media mogen geloven.

 

En toch is God nooit ver weg.

In bijna elke nieuwsuitzending komt Hij ter sprake. Vaak negatief, omdat fanatisme tot geweld leidt. Maar ook vaak in het midden van het leven: bij een tragische gebeurtenis, bij een pausbezoek of door een allusie tussendoor blijken mensen meer dan wij vermoeden met God verbonden te leven.
“Van God los” of “met God verbonden”: een wereld van verschil…
Als christenen vieren wij met Pasen dat de Vader, Jezus na zijn leven van weldoen maar ook van lijden, na zijn sterven heeft verhoogd. Jezus is gestorven, maar de Vader heeft Hem “een Naam gegeven, hoog verheven boven alle namen uit”, zoals gezongen wordt in een bekend kerklied. Voortaan is Hij de Levende in ons midden. In de Geest leven wij voortaan dus met Hem verbonden. En dat maakt precies een wereld van verschil.
De vreugde om Jezus, de Levende, die met ons meegaat, zoals de geschiedenis van Emmaüs ons leert, doet ons het leven anders zien: wij kunnen bidden om Gods barmhartigheid, dankzij de barmhartigheid, ons in Jezus getoond. Wij weten ons gesterkt in onze dienstbaarheid, dankzij het weldoende rondgaan van Jezus en dankzij onze biddende verbondenheid met Hem: wij met Hem, en Hij in ons.

Wij weten ons niet alléén in ons lijden, want Jezus heeft het ook doorstaan.

Hij heeft het overwonnen, en wij dus ook reeds in Hem. Wij weten dat ons leven hier niet ten einde is, dankzij Jezus, die door de Vader werd verhoogd als eersteling.
Met God verbonden leven dankzij Jezus, de Levende, die met ons mee stapt: een wereld van verschil met een leven “van God los”. Het komt er daarom op aan dieper te luisteren, naar de mensen, naar Gods Woord en naar wat er in ons leven gebeurt. Dan ontstaat er een diepe vreugde. De vreugde van Pasen.
Een zalige Pasen!

+Patrick Hoogmartens
Bisschop van Hasselt

Woensdag 23 mei 2018: Lezing Broeder Stockman in de St-Quintinuskathedraal

Zoals ieder jaar organiseert de Hasseltse Sacramentsbroederschap rond Sacramentsdag een lezing. Dit jaar op 23 mei 2018, om 20 uur: Broeder Stockman, generaal-overste van de Broeders van Liefde.

Paasboodschap van Mgr Hoogmartens

Afgelopen week ontving ik een brief van een vrouw die me al eerder schreef. Ze maakte heel wat mee in haar leven. Haar man liet haar alleen en ze maakte zich grote zorgen om haar kinderen. Door de jaren heen echter is ze christen geworden. Met vallen en opstaan leerde ze alles wat ze beleefde ook innerlijk te beleven vanuit Jezus.

"In de veertigdagentijd," zo schreef ze me, "wilde ik tot inkeer komen en een balans opmaken van wat ik deed met de talenten die ik van God gekregen heb. De harde wereld heeft me niet gespaard, maar steeds meer ben ik ervan overtuigd dat ik een nieuw leven kreeg, dankzij mijn geloof. Een vers uit het Mattheusevangelie, waarin Jezus on vraagt tot zeventig maal zeven keer te vergeven (Mattheüs 18,22) is voor mij heel bijzonder geworden en blijft me fascineren. Het loutert me en brengt rust in mijn leven. Ik tracht van uit Hem echt mild te zijn tegenover mensen die me bewust of zonder het te weten pijn deden. Eigenlijk leerde ik vergiffenis te schenken. Het is mijn stille wens dat ook andere mensen, dankzij de goddelijke liefde, het inzicht krijgen om vredevol met elkaar om te gaan. Dat is toch, zo denk ik, de essentie van Pasen, het belangrijkste christelijke feest."

De woorden van die vrouw, die ik amper ken, raakten me diep. Ze hoopt dat ook andere mensen dankzij Jezus en vanuit Gods liefde anders met elkaar leren omgaan. En ze leerde zelf vanuit Jezus altijd opnieuw te vergeven.
Hij leefde niet enkel ooit onder ons. Hij is niet enkel ooit voor ons gestorven. De Vader deed Hem ook opstaan uit de doden, zodat Hij ons nu, gezeten aan de rechterhand van de Vader, de kracht geeft om met vreugde vergiffenis te schenken en om werkelijk bekommerd te zijn om het leven van anderen.

Van harte wens ik u, zoals Jezus' leerlingen en zoals zovele christenen wereldwijd om Jezus te erkennen als de Levende. Dan zal Hij, die 'waarlijk is opgestaan' ook u de kracht geven om de zorgen van het leven te dragen en steeds meer bekommerd te zijn om anderen en om hun vrede.

Zalig Pasen.


+ Patrick Hoogmartens,
Bisschop van Hasselt

Kerstbrief 2016 van Mgr Hoogmartens

Goede vrienden,

Met Kerstmis vieren wij de geboorte van de Heer, door wie de geschiedenis eens en voorgoed een andere wending kreeg. Onze God is geen verre God. Hij kwam ons naderbij doorheen de wondere geschiedenis van Israël. Hij toonde zich helemaal in Jezus, God-met-Ons, Immanuël. Het is vanuit Hem dat wij in het jubileumjaar van 50 jaar bisdom Hasselt kunnen zeggen: "Wij zijn geen dolers, maar pelgrims, Gods volk onderweg."

Als wij Kerstmis zullen vieren met onze parochie en met onze familie lijken mij twee dingen zeer belangrijk:

1 - Als christenen mogen wij niet helemaal opgaan in de commerciële sfeer die rond Kerstmis wordt geschapen. Dan verwordt Kerstmis immers tot een romantisch samenzijn zonder veel inhoud en diepgang. De liturgie brengt ons met Kerstmis tot het geheim van Gods nabijheid. Laten wij daarom met onze familie en met onze christelijke gemeenschap, volgens de mogelijkheden die wij hebben, Kerstmis waardig vieren, met de liturgie die erbij hoort. Mooie liturgie brengt altijd vrede in ons hart. Het is de vrede die van God komt ...

2 - Op een christelijke wijze Kerstmis vieren heeft echter nog een andere belangrijke dimensie. Het mysterie van Gods nabijheid is onlosmakelijk verbonden met Zijn liefde en met de oproep van Jezus om de ander lief te hebben als onszelf. Het is goed om met Kerstmis de arme, de eenzame en de gebroken mens voor ogen te hebben. Wij, die zelf soms arm zijn, eenzaam of gebroken, hebben immers het vermogen om anderen lief te hebben als onszelf. Het mysterie van Kerstmis wordt pas ten volle beleefd door wie rond Kerstmis ook concrete stappen zet om een mens die op een of andere wijze arm is, ook echt nabij te komen.

Ons Kerstmis-vieren zal altijd ook heel gewoon zijn. Wij zullen het beleven zoals altijd, met mensen die we goed kennen of ook soms alleen. Ik wens u van harte iets van de vrede toe die Jezus heeft gebracht. De herders van toen hebben de engel herkend. Word ook jij vanuit Kerstmis wat herder voor anderen!

Zalig Kerstmis!

+ Mgr Patrick Hoogmartens

Merci, Dankuwel, Mgr Jousten!

Gisterenavond had de lezing plaats van Mgr Jousten, ere-bisschop van Luik, over de 'reële aanwezigheid van Christus in de Eucharistie'. Ondanks het vreselijke regenweer, waren toch heel wat mensen opgekomen voor een heel mooie, en duidelijke conferentie.
Hoewel een vertaler voorzien was, sprak Mgr Jousten in accentloos nederlands over de aanwezigheid van de Verrezen Heer doorheen al de onderdelen van de H Mis.
Tal van kleine puntjes en woorden in de liturgie werden aangewezen om te wijzen dat de priester in de Eucharistie werkelijk de Verrezen Heer tegenwoordig stelt, vandaar ook het belang van priesters in de Katholieke gemeenschap.

Enkele fragmenten:

"De sacramentele dimensie van het voorgaan in de Eucharistie is 'hoorbaar' en dus uitgedrukt doorheen begroetingen tijdens de H Mis. Het is iets totaal anders dan een goedendag, laat staan een vraag. Laat ons even stilstaan bij het antwoord van het volk: 'en met uw geest' [op de begroeting 'de Heer zij met U']. Dit wat eigenaardige antwoord is rijk aan spirituele betekenis: het volk wenst boven alles dat de Verrezene de celebrant begeestert in de meest spirituele dimensie van zijn wezen, opdat de liturgische handeling vruchtbaar zou zijn. In de Oosterse Kerk onderlijnt men dat met nadruk en hoopt men dat de Geest die gekregen werd bij de wijding in de persoon aanwezig zou zijn."

"In het Woord is Christus werkelijk tegenwoordig. De verkondiging van het Evangelie wordt omringd door het zingen van het Alleluia en bij plechtige missen van wierook. Het Woord zal ook worden gesproken op het moment van de instellingswoorden. Het is de werkelijke aanwezigheid van Christus in het Woord die alle zin geeft aan de werkelijke aanwezigheid in het brood en de beker wijn. En de communie van het brood en de beker is als de voltooiing van de communie van het Woord van Christus. Net zoals de leerlingen van Emmaüs herkennen we de levende Heer als aanwezig in het brood (en de wijn) omdat hij ons de Schriften opent. In de Mis is het Evangelie onmisbaar. De lezing van het Evangelie is een apostolische getuigenis, op een vertellende toon, van de actieve aanwezigheid, van de beslissende handeling van God in Jezus Christus."

"De aanwezigheid van Christus is een actieve en dynamische aanwezigheid, die ons de Eucharistie doet vieren met een actieve deelname. Dat wil zeggen: De Heer wil ons bewegen, ons raken met Zijn Woord en wil ons Ja doen zeggen aan zijn leven, zijn dood en zijn verrijzenis door het Eucharistische brood te nemen en te eten. Kortom, Hij wil ons geloof, onze hoop en vooral onze liefde voeden."

De bisschop eindigde zijn lezing met 'Maranatha! Kom, Heer Jezus, Kom!

Mgr Jousten zal in mei volgend jaar, in het kader van de Virga Jesse Feesten, spreken over de hoop op 10 mei in de Universiteit Hasselt - Oude Gevangenis.

Na de lezing van Mgr Jousten werd kort het programma van de broederschap voor de viering van 700 jaar Sacrament van Mirakel voorgesteld. En daarbij werd ook een kunstwerk van Bas Meeuws onthuld, dat hij maakte op vraag van de Sacramentsbroederschap. De Broederschap wilde hiervoor aansluiten bij de Katholieke en Vlaamse traditie om portretten van Heiligen, Maria, maar ook het Heilig Sacrament figuurlijk 'in de bloemen' te zetten. Een traditie die hoogtij voerde bij Jan Breughel (de fluwelen Breughel).
Met fototechnieken bracht Bas Meeuws op die manier een ode aan het Sacrament van Mirakel. In dit fotokunstwerk worden de Mirakuleuze Hostie en de 'oudste monstrans ter wereld' terug bij elkaar gebracht en door fauna en flora geëerd. De achtergrond is een van de biechtstoelen van de Kathedraal.

Het mooie van dergelijke werken is dat flora uit heel verschillende seizoenen bij elkaar wordt gebracht in een werk, wat in werkelijkheid nooit mogelijk zou zijn. Vaak werd ook dezelfde bloem in verschillende stadia van haar bloei, in eenzelfde werk gebruikt. En natuurlijk waren die schilderijen in de Hollandse gouden eeuw geliefd door de 'vlammende tulpen' erop te zetten.

Alvast heb ik er ook van geleerd dat engelen op biechtstoelen steevast wenen en droevig kijken, wat voor deze feestelijke compositie moest worden 'gefotoshopt' om er 2 lachtende bengels van te maken.

De avond werd geëindigd met het avondgebed en een receptie in de dekenij. Dank aan allen die dit mogelijk maakten. Niet in het minst aan E.H. Jan Philippe voor zijn tussenteksten, en die het PowerPointscherm opstelde, en de vertalingstoestelletjes ging halen, en ook weer moest terugbrengen.

Mgr Jousten

Mgr Hoogmartens en Bas Meeuws bij het nieuwe fotokunstwerk.

Karel Phlips, penningmeester van de broederschap, introduceert Mgr Jousten

E.H. Jan Philippe spreekt over het waarom van de viering van 700 jaar Sacrament van Mirakel

700 jaar Sacrament van Mirakel: Het avontuur begint

Vandaag vierden we de herdenking van het Eucharistisch Mirakel van Viversel op 25 juli 1317 in de Kathedraal met een langdurige aanbidding. Hoewel we amper reclame gemaakt hebben, was er weer een goede aanwezigheid. Dank aan diaken Swerts dat hij start en einde begeleidde. En aan E.H. Jan Philippe -die momenteel op de wereldjongerendagen in Polen is- om weer een mooi teksten-boekje samen te stellen.

Alles in gereedheid voor het Aanbiddingsuur in de vernieuwde H. Kruiskapel.

Het Sacrament van Mirakel in de 'glazen kluis'. Het is nog wat zoeken naar de mooiste oplossing.

Het is nu 6 jaar geleden dat we met deze jaarlijkse herdenking herbegonnen. Hoewel we dachten dat niemand zou komen, had het van bij het begin een redelijke opkomst. Het is immers in het midden van de zomer, de hele stad ligt in een zomerslaap, het wordt vreselijk warm in die kapel in de namiddag, en het is nu eenmaal niet het populairste onderwerp. Maar iedere keer sta ik verbaasd van de opkomst.

Onze broederschap heeft de taak om het geloof in de Eucharistie te bewaren en aan te wakkeren; er van te getuigen. Dat is niet de meest gemakkelijke taak in onze stad vandaag. Zelfs als je praat met Katholieken kom je wel goede wil tegen, maar ook vaak het idee dat geloven in de werkelijke aanwezigheid van God in de Eucharistie iets is dat we als Katholieken helemaal niet meer geloven. Het is ook niet alsof we het vaak uitgelegd krijgen. Misschien niet makkelijk, maar we moeten toch wegen vinden om dat geloof op een hedendaagse manier uit te leggen?

Recent publiceerden we op de blog een artikel uit Engeland over een protestant die de Katholieke Kerk maar schijnheilig noemde, omdat hij vond dat als we werkelijk in de Eucharistie geloofden we wel met wat meer respect met de Eucharistie zouden omgaan. Is dat niet iets dat we in Hasselt ook zouden kunnen verbeteren?

Daarom wil onze broederschap dit 700 jarig jubileum van het Eucharistisch mirakel van Viversel in 1317 heel uitdrukkelijk vieren. Geweldig is het initiatief van Het Stadsmus, dat een tentoonstelling zal houden rond de viering van het Eucharistisch Mirakel in Hasselt en de 'oudste monstrans ter wereld'. En ook de Provinciale bibliotheek doet mee. Het mirakelspel van Viversel wordt terug georganiseerd, en zo zijn er nog initiatieven. Dank aan het stadsbestuur, schepen van cultuur Mondelaers en Het Stadsmus dat de initiatieven bij elkaar bracht!

Voor onze broederschap wil het een aanleiding zijn om te getuigen van ons Katholiek geloof. Zo, zoals de Kerk het steeds heeft verkondigd, en zal blijven doen. Gewoon, complex-loos Katholiek, van 23 tot 25 juli 2017. Als iedereen die de laatste maanden gezegd heeft dat we gek zijn en we niemand bij elkaar zullen krijgen in het midden van de zomer net voor de Virga Jesse feesten, zou komen, dan zou de zaal aardig vol zitten. En anders ken ik toch al vijf personen die zich gaan vrijmaken, en met al twee sprekers bevestigd, zijn we al met zeven. En ik denk dat Mgr Hoogmartens ons zal komen steunen.

In oktober hopen we onze volgende lezing te houden, en meteen het programma voor deze 700 jarige herdenking voor te stellen. Alle hulp is welkom! YouTube is nog een zwart gat voor onze broederschap, en Facebook bescheiden, ...

Waarom Sacramentsprocessies? Reden 47 : Mgr Hoogmartens aan het woord:

Mgr Hoogmartens: 11:57 ;

"Eigenlijk gaat elke devotie rond Maria eigenlijk rond Christus. En daarom is ook hier in de processie het H. Sacrament meegedragen. Omdat uiteindelijk altijd de focus ligt op Hem. Maria wijst naar Hem. Doe maar wat Hij u zeggen zal. Zo ook de Lieve Vrouw van Kortenbos."

Elders heeft Mgr Hoogmartens het over de vele mystieke vrouwen in de 13e eeuw in onze streek. Dan denken we ook zeker aan de H Juliana en Eva, die in de glasramen van de basiliek van Kortenbos staan. En de H. Christina van Brustem, de H Lutgardis van Tongeren, de H Elisabeth van Spalbeek, ...   Allemaal in de sterke Eucharistische traditie van ons bisdom.

H Missen voor Pasen in de Goede Week

Liturgische vieringen in de Sint-Quintinuskathedraal te Hasselt voorgegaan door Mgr. Patrick Hoogmartens, bisschop van Hasselt

Palmzondag 20 maart – 11 uur: Palmzondagviering met palmwijding

Woensdag 23 maart – 19.30 uur: Chrismaviering met wijding van de heilige oliën

Witte Donderdag 24 maart – 19 uur: Witte-Donderdagviering met aansluitend

eucharistische aanbidding

Goede Vrijdag 25 maart – 15 uur: Kruisweg

Goede Vrijdag 25 maart  – 20 uur: Goede-Vrijdagviering met kruisverering en liederen

van Taizé

Stille Zaterdag 26 maart – 20 uur: Paaswake

Paasdag 27 maart – 11 uur: Paasdagviering (verzorgd door het Kathedraalkoor)

Vastenbrief 2016 Mgr Hoogmartens: Ga te biechten!

Vanuit 'erbarmen' naar 'omarmen'

Vandaag begint de veertigdagentijd: een tijd die ons wil voorbereiden om Pasen voluit te kunnen beleven. De veertigdagentijd van dit jaar is echter heel bijzonder omwille van het Jubeljaar van de Barmhartigheid dat paus Franciscus begin december opende in Rome.
Ook in onze kathedraal werd voor de hele duur van het Jaar van de Barmhartigheid - in de koorommegang, vooraan links - een 'Poort van de Barmhartigheid' opgesteld. Het is de bedoeling dat gelovigen er - alleen of in groepsverband - als pelgrims doorheen kunnen gaan, met de intentie om binnen te treden in de werkelijkheid die Jezus ons heeft geopenbaard, namelijk de barmhartigheid van de Vader. De afbeelding die de Poort versiert, is die van Jezus, de Goede Herder. Hij leidt ons - in de Geest - naar de barmhartigheid van de Vader. Verderop in de koorommegang van de kathedraal kan men deze weg ook concreet gaan: lang Maria, de Virga Jesse die er het hele jaar zal opgesteld staan, langsheen een persoonlijk gebed bij het Heilig Sacrament en langs het ontvangen van het sacrament van de verzoening waarvoor er elke zaterdagnamiddag de aanwezigheid van een biechtvader verzekerd is.
Het is belangrijk dat wij als gelovigen het Jubeljaar van de Barmhartigheid - waar dan ook - te baat nemen om betere en meer vreugdevolle christenen te worden. De veertigdagentijd biedt ons daartoe rijke kansen. De liturgie spreekt veel over Gods barmhartigheid. Ze nodigt ons ook uit tot 'om-armen', hetgeen tot de levensstijl van de christen hoort die in zijn hart altijd ook plaats wil geven aan mensen in armoede. Ze nodigt ons ook uit tot persoonlijk gebed, ieder wellicht op zijn eigen ritme en zijn eigen wijze, maar best naar Bijbels model. We worden ook uitgenodigd om deel te nemen aan de biechtviering die in de parochiefederaties en dekenaten wordt georganiseerd. Zélf zal ik graag voorgaan in de biechtviering in de kathedraal op de maandag van de Goede Week.
Door met velen het Jaar van de Barmhartigheid in zijn diepte te beleven, bereiden we ons ook voor om op de startavonden van 20 en 21 september gezamenlijk in de kathedraal de jubel van Gods barmhartigheid te mogen beleven. Een groter geschenk kan ons bisdom bij zijn vijftigste verjaardag niet ontvangen.
Als moderne mensen, met zoveel andere dingen aan ons hoofd, met vaak een druk leven, en met onze eigen zorgen, vragen we ons wellicht af wat die barmhartigheid voor ons en voor de wereld dan betekent? Paus Franciscus schreef er een mooie brief over. Maar ook zélf voelen wij wel aan waarover het gaat. Wij allen weten ons immers vaak zwak, onstuimig, op ons zelf gekeerd, en ja, ook zondig. Het is dan vanuit de barmhartigheid die we van Godswege ervaren, dat wij op onze beurt ook naar anderen toe en ook naar mensen in armoede barmhartiger kunnen worden. Vanuit 'erbarmen' naar 'om-armen': paus Franciscus noemt het de sleutel van het evangelie! Immers, de naam van God is 'genade' zo luidt de titel van zijn nieuwste boek.
Zou onze wereld, met al zijn zorgen, met zoveel geweld, met de vluchtelingencrisis en zijn armoedeproblematiek, er niet bij winnen als velen 'de barmhartigheid van de Vader', zoals Jezus die ons deed kennen, zouden ervaren en contempleren? Als die barmhartigheid ook mede drijfveer wordt van politieke en economische leiders, van pedagogen en ouders en van gemeenschappen, dan kan de wereld er alleen maar beter van worden. Het is de vreugde van Pasen die voor ons als christenen daarbij altijd de hoeksteen is. Naar dat Pasen mogen we nu al uitkijken.
Laten we ons intussen in deze veertigdagentijd oefenen in een eenvoudiger leven, in toeleg op het gebed en de sacramenten en in liefde voor de mens van elke ontmoeting die we vanuit Gods barmhartigheid willen omarmen. Van harte wens ik u een zinvolle en gezegende veertigdagentijd, in dit Jubeljaar van de Barmhartigheid;

+ Patrick Hoogmartens,
Bisschop van Hasselt