Mgr Léonard in Chartres: 'De Kerk is Heilig! Amen! Alleluia!'

Homelie van Mgr Léonard voor Pinkstermaandag in de kathedraal van Chartres

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, AMEN!

Mijn beste broeders en zusters, we kennen allemaal de multinationale firma's die overal in de wereld vertegenwoordigd zijn. Awel, hier een scoop: de mooiste multinationale organisatie van de wereld is de Katholieke Kerk, vertegenwoordigd in alle landen van de wereld. En dat danken we aan de Heilige Geest en de Heilige Petrus, zoals staat in de lezing van de Handelingen van de Apostelen van vandaag. Petrus is bij Cornelius gegaan, een heiden, een romeinse militair, met zijn familie: hij is in zijn huis binnengegaan - wat verboden was voor een jood! - en daar op vraag van Cornelius evangeliseert hij, hij spreekt over Jezus, de echte God, echt mens, gekruisigd en verrezen. Nauwelijks is hij klaar met zijn preek of de Heilige Geest komt over Cornelius en zijn familieleden ... en Petrus vindt zich voor een probleem. Ze hebben al het sacrament van het vormsel ontvangen, en hoe kan hij hen nu het water van het doopsel weigeren? En hij zal die heidenen dopen - na een extreem kort catechumenaat.

Dat is genade, en dus van de Heilige Geest, en genade van Petrus en later van Paulus dat de Kerk die grote multinational is geworden die niet gebonden bleef aan een volk, maar een multinational van het geloof, van de hoop en van de barmhartigheid in de wereld. En dat heeft ervoor gezorgd dat wij hier, Galliërs, Kelten, Attuatici, Nerviërs en Eburonen, en al die volkeren van die tijd, uiteindelijk in de Katholieke Kerk zijn kunnen treden. En die Katholieke Kerk, daarvan durven we in ons Credo zeggen dat ze een, heilig, katholiek en apostolisch is. Ik hoor soms van mensen, in deze tijden zeggen, door de vele schandalen die ons zo kwaad doen: "kan men nog zeggen dat de Kerk een, Heilig! , katholiek en apostolisch is?" En wel, Ja, zij is heilig ook al is ze samengesteld uit zondaars - het bewijs, is dat wij hier zijn. Ze bestaat uit zondaars.

Maar zij is Heilig omdat de Heilig Gods, Jezus, aan haar hoofd staat, omdat de Heilige Geest haar ziel is, omdat de Allerheiligste Maagd Maria haar hart is, omdat ze over de tocht doorheen de eeuwen geleid wordt door de heilige traditie die komt uit de apostelen, omdat ze verlicht wordt door de heilige Schrift, en omdat in het hart van de Kerk staat wat we nu doen, het Heilig Sacrament van de Eucharistie. En omdat doorheen de eeuwen, die Kerk van zondaars die haar vormen, in staat is geworden om Heiligen voort te brengen - en dat moeten wij ook worden - vroeg of laat.

En om haar missie te volbrengen, beschikt de Kerk als bron van hoop en als bron van vrede wat we gehoord hebben in het Evangelie: 'God heeft de wereld zo lief gehad, dat hij zijn Zoon, zijn enige zoon, opdat niemand van wie in hem geloofd zou verloren gaan, maar het eeuwige leven zou hebben, omdat God zijn Zoon niet gestuurd heeft om de wereld te oordelen, maar om haar te redden'. Dat is echt prachtig.

Sint Paulus vat het samen in zijn tweede brief aan de Korintiërs in hoofdstuk 5, vers 21, als hij zegt: 'Degene die nooit de zonde heeft gekend, de Heilige van God'  - zo richtte de duivel zich aan Jezus: 'we weten wie gij zijt, Jezus van Nazareth, gij zijt de Heilige van God' - eh bien, zegt Paulus 'Degene die zonder zonde is, de Heilige van God, God heeft hem voor ons geïdentificeerd door de zondaars, hij heeft hem op de rang van de zondaars gezet opdat wij zondaars deel zouden kunnen hebben aan de heiligheid van God.'

Dat moeten we ons realiseren, waarom Jezus zo diep is afgedaald in dat gat van eenzaamheid, van verworpenheid, van afkeer, van angst, zich verlaten wetend door zijn volgelingen, en zelfs zo lijkt het door zijn Vader tot het punt dat hij uitroept: 'Mijn God, mijn God, waarom hebt ge mij verlaten?' Als hij zo diep is afgedaald dan is het om iedere man, om iedere vrouw te vergezellen, hoe diep die ook gevallen mag zijn.

Awel, wie daarin geloofd, wie zijn geloof stelt in jezus die zo diep is afgedaald, die wordt vervuld door een onverwoestbare hoop en ontvangt de gave van de vrede - maar aan wat een prijs, betaald door degene die ons gered heeft. De avond van Pasen in het Evangelie van Johannes, zegt Jezus twee keer aan zijn leerlingen: 'de vrede zij met u'. En hij toont hun de wonden in zijn handen en in zijn zijde - de prijs die hij  betaalde om in de diepte af te dalen om ons de gave van de vrede te geven.

Dat was het thema van uw pelgrimage: missionaris te zijn voor de vrede. Maar dat vraagt een prijs, en een prijs waar we over moeten nadenken. Want het wordt gezegd in het Evangelie van Johannes in het vervolg van de verzen die ik aanhaalde: 'Want de mensen hebben de duisternis gekozen boven het licht en wij moeten ons richten naar het licht en onze wil daarop richten, en handelen volgens de wil van God voor ons' En dat vraagt een strijd.

Jezus kwam om ons de vrede te brengen. En hij zegt heel duidelijk op de avond van het Laatste Avondmaal: 'Ik geef u de vrede, ik geef u mijn vrede. Ik geef haar niet zoals de wereld haar geeft' En in de synoptische Evangeliën, Mattheüs, Marcus, Lucas, hoort men die wat verrassende worden: 'Denkt gij, zegt Jezus, dat ik de vrede ben komen brengen? Neen, eerder de verdeeldheid en de strijd'.

Ja, beste broeders en zusters, missionarissen van de hoop en missionarissen van de vrede, er zal een strijd te voeren zijn. We leven op dit ogenblik in een grote verwarring op het politieke vlak in Europa. Er zullen veldslagen moeten gevoerd worden. Er is tegenwoordig ook veel verwarring binnen de Katholieke Kerk over heel belangrijke punten die de onverbreekbaarheid van het huwelijk betreffen, het verband tussen de huwelijksband en het verbond van het sacrament van de Eucharistie, over de homosexuale praktijken, over de vraag van het celibaat voor de priesters in de Latijnse Kerk en over zo veel andere onderwerpen: een grote verwarring. En dat gaat alle kanten uit. En we moeten blij zijn dat over enkele van die punten de huidige paus, paus Franciscus, heel duidelijk spreekt. En we kunnen ons ook blijven inspireren aan het heel duidelijke onderwijs van de paus-emeritus Benedictus XVI, en van de heilige Johannes-Paulus II. We gaan die strijd met moed en verzekerdheid moeten aangaan, met welwillendheid, met barmhartigheid, maar er zullen gevechten te leveren zijn.

En Jezus heeft ons gewaarschuwd: in de wereld zult ge lijden, maar vrees niet, want ik heb de wereld overwonnen.

Ik eindig met nog een kort woordje. Ik was erg onder de indruk om al die families hier te zien, met al die mensen die al een vaste levensstaat hebben gevonden, die gehuwd zijn, of die celibatair zijn als keuze, of celibatair gewoon omdat het leven zo gelopen is. Er zijn gewijde dienaars, en religieuzen ... Maar er is hier ook veel jeugd!

Wel mijn beste jongeren hier, bezoek Jezus van heel dichtbij, hij is de bron van vrede maar dat kan ook heel onrustwekkend zijn. Hij zal de meeste onder u een dag vragen om een stevige familie te vormen, dat wil zeggen een man en een vrouw en de Heer in het midden: een goede ménage-à-trois; een man een vrouw en de Heer die de diepe eenheid is van een koppel. Hij gaat aan sommige vragen om een celibatair leven te leiden dat men niet gekozen heeft, maar omdat men nooit een zusterziel heeft gevonden in het leven. Hij zal die mensen vragen om hun celibaat te leven in waarheid.

Maar Hij gaat zeker ook tussen u jongeren willen vinden, meisjes die Jezus de mooiste vinden en die voor Zijn mooie ogen de ene of andere vorm van religieus leven gaan omarmen. Wees op uw hoede, en wees bereid, jongedames! en onder de jongemannen, hij zal er enkelen willen vinden die aanvaarden om priester te worden voor de Kerk. In alle bisdommen van Frankrijk en Europa, om te beginnen in dit bisdom van Chartres, overal heeft men nood aan jongeren die zo gepassioneerd zijn door Jezus dat ze besluiten om heel hun leven aan Hem te wijden, aan Hem en aan het volk dat Hij liefheeft.

Wees niet bang. In de wereld zult ge te lijden hebben en veeleisende keuzes moeten maken maar heb vertrouwen, zegt Jezus, want ik heb de wereld overwonnen. Amen, Alleluia!


Mgr André Léonard,
Pinkstermaandag 2019, Kathedraal van Chartres.

Homilie van kardinaal Sarah aan de pelgrims in Chartres op Pinkstermaandag 2018

Originele tekst en YouTube-filmpje

Sta me toe om eerst en vooral hartelijk Z.E. Mgr Philippe Christory, de bisschop van Chartres, te bedankten voor zijn broederlijke welkom in deze prachtige Kathedraal.

 Beste pelgrims van Chartres,

“Het licht is in de wereld gekomen” dat zegt Jezus ons in het Evangelie, “en de mensen verkozen de duisternis’.

 

En jullie, beste pelgrims, hebben jullie het unieke licht ontvangen dat niet bedriegt: dat van God? Jullie hebben drie dagen gestapt, jullie hebben gebeden, gezongen, geleden onder de zon en de regen, hebben jullie het licht in uw harten ontvangen? Hebben jullie in werkelijkheid de duisternis afgezworen? Hebben jullie besloten om uw weg verder te gaan door Jezus te volgen, die het Licht is van de wereld?

Laat me toe, beste vrienden om die radicale vraag te stellen? Want als God ons licht niet is, wordt al het andere zinloos. Zonder God is alles duisternis!

God is tot ons gekomen, hij is mens geworden. Hij heeft ons de unieke waarheid geopenbaard die redt, hij is gestorven om onzentwil en om ons vrij te kopen uit de zonde en, met Pinksteren, heeft hij ons de Heilige Geest gegeven, hij gaf ons het licht van het geloof … maar we verkozen de duisternis!

Laat ons rond ons kijken! De westerse wereld wil zich organiseren zonder God. Ze is overgeleverd aan de bedrieglijke en flashy lichten van de consumptiemaatschappij, van het gewin tegen alle prijs, van het opgedrongen individualisme.

Een wereld zonder God is een wereld van duisternis, van leugen en van egoïsme! Zonder het licht van God, is de westerse wereld als een losgeslagen boot in de duisternis! Ze heeft niet genoeg liefde meer om kinderen te ontvangen, om ze te beschermen in de schoot van hun moeder, om ze te beschermen tegen de agressie van de pornografie. Verstoken van het licht van God, kan de westerse maatschappij de ouderen niet meer respecteren, haar zieken niet meer begeleiden naar de dood, geen plaats meer maken voor de armsten en de zwaksten. Ze is overgeleverd aan de schaduwen van de angst, van de droefnis en het isolement. Ze heeft alleen nog de leegte en het zinloze te bieden. Ze laat de meeste gekke ideologieën ontstaan. Een westerse samenleving zonder God kan de bakermat worden van een virulent ethisch en moreel terrorisme dat vernietigender is dan het islamitisch terrorisme. Herinner u dat Jezus ons heeft gezegd: ‘Vrees niets van hen die het lichaam doden, maar uw ziel niet kunnen doden; Vrees eerder hem die en ziel en lichaam kan ombrengen in de hel.’ (Mt 10, 28).

 

Beste vrienden, vergeef me die beschrijven. Maar we moeten helder en realistisch zijn. Als ik zo tegen u spreek, dan is dat omdat ik in mijn hart als priester, als herder, ik medelijden voel voor zoveel verscheurde zielen, verloren, droevig, ongerust en eenzaam! Wie zal hen naar het licht brengen? Wie zal hen de weg van de waarheid tonen, de enige ware weg van vrijheid die degene is van het Kruis?

Gaan we hen overleveren aan de leugen, aan het hopeloze nihilisme, of aan een agressief islamisme, zonder er iets aan te doen?  We moeten deze wereld toeroepen dat onze hoop een naam heeft: Jezus Christus, de enige Redder van de wereld en de mensheid! Wij kunnen niet zwijgen!

Beste pelgrims van Frankrijk, kijk naar deze kathedraal! Uw voorouders hebben haar gebouwd om te getuigen van hun geloof! Alles, in haar architectuur, haar sculptuur, haar glasramen, verkondigt de vreugde van het geloof van gered te zijn en bemind te worden door God. Uw voorouders waren niet perfect, ze waren niet zonder zonde. Maar ze wilden het licht van het geloof hun duisternis laten verlichten! Vandaag, volk van Frankrijk, sta op, wordt wakker! Kies voor het licht! Zweer de duisternis af!

Hoe dan?  Het Evangelie antwoordt: ‘hij die volgens de waarheid handelt vindt het licht’. Laat ons het licht van de Heilige Geest onze levens verlichten concreet, eenvoudig, en tot in de meest intieme zones van ons diepste wezen. Handelen volgens de waarheid, is op de eerste plaats God in het centrum van ons leven plaatsen, zoals het Kruis het centrum is van deze kathedraal. Mijn broeders, laat ons kiezen om ons naar Hem te keren, iedere dag! Laat ons nu het voornemen maken om iedere dag enkele minuten in stilte ons naar God te keren, om hem te zeggen ‘Heer leef in mij! Ik geef u heel mijn leven!’

Beste pelgrim, zonder stilte, is er geen licht. De duisternis voedt zich met het constante lawaai van deze wereld, die ons hindert om ons tot God te richten. Laat ons voorbeeld nemen aan de liturgie van de Mis van deze dag. Ze brengt ons tot aanbidding, tot de kinderlijke vrees en liefde voor de grootsheid van God. Ze bereikt haar hoogtepunt in de Consecratie waar allen gekeerd naar het altaar, de blik opheffen naar de hostie, naar het kruis, we communiceren in stilte in overpeinzing en aanbidding. Beste broeders laat ons die liturgie liefhebben die ons de stille en transcendente aanwezigheid van God doen voelen, en ons keren naar de Heer.

Mijn beste broeders priesters, ik wil me in het bijzonder tot u richten. Het Heilig Misoffer is de plaats waar ge het licht voor uw dienstbaarheid zult vinden. De wereld waarin we leven doet constant beroep op ons. We zijn heel de tijd bezig, zonder ons te denken dat we moesten stoppen en tijd nemen om ons in een verlaten plek wat te rusten, in de eenzaamheid en stilte, met de Heer. Het gevaar is groot om ons als ‘sociale werkers’ te beschouwen. Maar dan zouden we het Licht van God niet meer in de wereld brengen, maar ons eigen licht, dat niet hetgene is dat de mensen verwachten. Wat de wereld verwacht van de priester: dat is God en het Licht van zijn Woord dat verkondigt wordt zonder ambiguïteit, zonder vervalsing.

Laat ons ons kerken naar God in een rustige liturgische viering, vol respect, stilte en gekenmerkt door sacraliteit. Laat ons niets uitvinden in de liturgie. Laat ons alles ontvangen van God en van de Kerk. Laat ons niet het spektakel of succes zoeken. De liturgie leert ons: Priester zijn, is niet op de eerste plaats veel doen. Het is met de Heer zijn, op het Kruis! De liturgie is de plek waar de mens God van aangezicht tot aangezicht ontmoet. De liturgie is het meest sublieme moment waar God ons leert om ‘in ons het beeld van zijn Zoon Jezus Christus te worden (gelijkvormig te zijn aan het beeld van zijn Zoon), opdat hij de eerstgeborenen zou zijn onder vele broeders (Rom 8,29). Zij is niet, en mag niet een reden van scheuring zijn, evenmin van strijd of discussie. In de gewone vorm, net als in de buitengewone vorm van de Romeinse ritus, is de essentie dat we ons keren naar het Kruis, naar Christus, naar onze Oriënt, onze Alles en onze enige Horizon! Of we nu vieren in de gewone of in de buitengewone vorm, laat ons steeds vieren, zoals vandaag, zoals het Tweede Vaticaanse Concilie ons leert: met een edele eenvoud, zonder onnodige overdaad, zonder theatraliteit en esthetische gekunsteldheid, maar met de zin voor het sacrale, de eerste zorg voor de Glorie van God, en een ware geest van zonen te zijn van de Kerk van vandaag en van alle eeuwen!

Beste broeders priesters, houdt steeds die zekerheid: met Christus op het Kruis zijn, dat verkondigt het priesterlijke celibaat in de wereld! Het project, door sommigen weer bovengehaald, om het priesterlijk celibaat weer los te koppelen door het Sacrament van de wijding (sacrement de l’Ordre) aan gehuwde mannen (de ‘viri probati’) omwille van, zo zeggen ze, ‘pastorale redenen of noodzaken’, zou grote gevolgen hebben, en in werkelijkheid definitief breken met de apostolische Traditie. We gaan een priesterschap naar menselijke maat fabriceren, maar we verlengen niet, we volbrengen het priesterschap van Christus niet, gehoorzaam, arm en kuis. Waarlijk, de priester is niet zomaar een ‘alter Christus’ maar is werkelijk ‘ipse Christus’, hij is Christus zelf! En het is daarom dat in navolging van Christus en de Kerk, de priester steeds een teken van tegenspraak zal zijn!

Aan u, beste christenen, leken die werken in de leven van de Stad, zeg ik met kracht: ‘Heb geen schrik! Vrees niet om het licht van Christus in de wereld te brengen!’ Uw eerste getuigenis moet uw eigen voorbeeld zijn: handel naar de Waarheid! In uw familie, uw beroep, uw sociale relaties, economisch, politiek, dat de Christus uw licht mag zijn! Heb geen schrik om te getuigen dat jullie vreugde van Christus komt!

Ik smeek u, verstop de bron van jullie hoop niet! Integendeel, schreeuw het uit! Getuig! Evangeliseer! De Kerk heeft nood aan u! Herinner iedereen eraan dat enkel ‘de gekruisigde Christus de authentieke zin van de vrijheid laat zien!’. Bevrijdt met Christus, de vrijheid die vandaag aan de ketenen ligt van valse mensenrechten, allen gericht op de autodestructie van de mens.

Aan u, beste ouders, wil ik een heel eigen boodschap zeggen. Vader en moeder zijn van een familie in de wereld van vandaag is een avontuur vol van lijden, van obstakels en zorgen. De Kerk zegt u: ‘DANK U’! Ja, Dank u voor uw genereuze schenken van uzelf! Heb de moed om uw kinderen in het licht van Christus op te voeden. Dan zal u moeten opboksen tegen de wind van de dag, u zal spot moeten ondergaan, en het misprijzen van de wereld. Maar we zijn hier niet om de wereld te behagen! ‘Wij verkondigen een gekruisigde Christus, schandaal voor de Joden en dwaasheid voor de heidenen’ (1 Kor 1, 23-24)

Heb geen schrik! Wijk niet! De Kerk, door de stem van de Pausen – in het bijzonder sinds de encycliek Humanae Vitae – vertrouwt u een profetische missie toe: getuig voor iedereen van onze vreugdevol vertrouwen op God, die ons de intelligente behouders van de natuurlijke orde maakt. Jullie getuigen van wat Jezus door zijn leven zelf heeft geopenbaard: ‘De vrijheid vervult zich in de liefde, dat wil zeggen in het geven van uzelf’.

Beste huisvaders en huismoeders, de Kerk heeft u lief! Heb de Kerk lief! Zij is uw moeder. Vervoeg niet hen die haar belachelijk maken, omdat ze alleen maar de rimpels zien in haar gelaat dat oud is door de eeuwen van lijden en beproevingen. Ook vandaag is zij mooi en schittert van heiligheid.

En dan wil ik me richten tot jullie, de jongsten, die hier zo talrijk aanwezig zijn!

Eerst en vooral, laat ons luisteren naar een ‘Oudere’, die veel meer autoriteit heeft dan ik. Het gaat om de evangelist St Jan. Buiten het voorbeeld van zijn eigen leven, heeft St Jan ook een geschreven boodschap nagelaten aan de jongeren. In zijn Eerste Brief, lezen we de ontroerende woorden van een Oudere aan de jongeren in de Kerken die hij heeft gesticht. Luister naar zijn stem vol van opgewektheid, wijsheid en van warmte: ‘Ik schrijf u, jonge mannen, dat u sterk bent. Gods woord woont in u en u hebt de boze overwonnen. Verlies uw hart niet aan de wereld of aan de dingen in de wereld! (1 Joh 2, 14-15). De wereld die we niet moeten liefhebben, zei onlangs pater Cantalamessa in zijn homilie van Goede Vrijdag 2018, en waar we ons niet op moeten richten, is niet de wereld, dat weten we goed, de wereld die geschapen en bemind werd door God, het gaat niet over de mensen van de wereld waar we integendeel, steeds naartoe moeten reiken, op de eerste plaats naar de armen en de allerarmsten, om hen te beminnen en nederig te dienen. … Neen! De wereld die we niet mogen beminnen is een andere wereld; het is de wereld zoals die geworden is onder de leiding van Satan en van de zonde. De wereld van de ideologieën die de natuur van de mens ontkennen en de familie vernietigen. …. De VN structuren, die een nieuwe ethiek over de wereld verspreiden, spelen een belangrijke rol en zijn vandaag een enorme kracht geworden, die zich doorheen de media met haar onbegrensde technische mogelijkheden. Vandaag wordt het in heel wat westerse landen een misdaad om zich niet neer te leggen bij de verschrikkelijke ideologieën. Dat is wat we bedoelen met het aanpassen aan de geest van de tijd, het conformisme. Een grote gelovige poëet van Engeland, Thomas Stearns Eliot, heeft in de voorbije eeuw drie verzen geschreven die er meer over zeggen dan hele boeken: ‘ In een wereld van vluchtelingen, zal degene die de tegengestelde richting kiest beschouwd worden als een deserteur’. Beste jonge Christenen, als het toegelaten is dat een ‘Oudere’ zich tot u richt, zoals St Jan, dan mag ik jullie ook aanmoedigen, en ik zeg jullie: Jullie hebben de Kwade overwonnen! Vecht tegen iedere wet tegen de natuur, die men u wil opdringen, verzet u tegen iedere wet tegen het leven, tegen de familie. Wees onder hen die de tegengestelde richting kiezen! Durf tegendraad te zijn! Voor ons, Christenen, is de tegengestelde richting niet een plaats, het is een Persoon, het is Jezus Christus, onze Vriend en onze Redder. Een taak wordt u met nadruk toevertrouwd: Redt de menselijke liefde uit de tragische val waarin ze gevangen is: De liefde, is niet meer de overgave van uzelf, maar enkel nog het bezit van de andere – een vaak tyranniek en gewelddadig bezit -. Op het Kruis, heeft God zich geopenbaard als ‘agape’, dat wil zeggen als de liefde die zich geeft tot aan de dood. Echt liefhebben, dat is sterven voor de ander. Zoals die jonge rijkswachter, kolonel Arnaud Beltrame.

Beste jongeren, jullie maken zonder twijfel soms de strijd door tussen de duisternis en het licht, in jullie hart. Jullie worden soms verleid door de gemakkelijke pleziertjes van de wereld. Met heel mijn hart van priester, zeg ik u: Aarzel niet! Jezus zal u alles geven! Op de weg om Heiligen te worden, zullen jullie niets verliezen! Jullie zullen de enige Vreugde vinden, die nooit teleurstelt!

Beste jongeren, als Christus u vandaag roept om hem te volgen als priester, als religieus of religieuze, aarzel dan niet! Zegt Hem: ‘Fiat’, een enthousiast ja zonder voorwaarden!

God wil jullie nodig hebben, wat een genade! Wat een vreugde! Het Westen werd geëvangeliseerd door Heiligen en Martelaren. Jullie, jongeren van vandaag, zullen heiligen zijn en de martelaren, die de naties verwachten voor een nieuwe evangelisatie! Jullie landen hebben dorst naar Christus! Stel hen niet teleur! De Kerk vertrouwt op u! Ik bid dat velen onder jullie antwoorden, vandaag, tijdens deze Mis, aan de roep van God om hem te volgen, om alles voor hem achter te laten, voor zijn licht.  Beste jongeren, heb geen vrees, God is de enige vriend die jullie nooit zal teleurstellen.

Als God roept, is hij radicaal. Dat wil zeggen dat hij tot het einde gaat, tot aan de wortels. Beste vrienden, we zijn niet geroepen om middelmatige Christenen te zijn! Neen, God roept ons totaal voor een totale overgave, tot het martelaarschap van het lichaam of van het hart!

Beste volk van Frankrijk, het zijn de kloosters die de beschaving van jullie land hebben opgebouwd! Dat zijn mannen en vrouwen die aanvaard hebben om Jezus tot het einde toe te volgen, radicaal, die een Christelijk Europa hebben opgebouwd. Omdat ze alleen God hebben gezocht, hebben ze een mooie en vredevolle beschaving opgebouwd, net als deze Kathedraal.

Volk van Frankrijk, volkeren van het Westen, ge zult de vrede en de vreugde pas vinden als jullie God zoeken! Keer terug naar uw wortels! Keer terug naar de bron! Keer terug naar de kloosters! Ja, ieder van u, durf enkele dagen in een klooster door te brengen! In een wereld vol oproer, van lelijkheid en droefheid, zijn de kloosters een oase van schoonheid en vreugde. Jullie zullen er ontdekken dat het mogelijk is om God werkelijk in het midden van heel je leven te stellen. Jullie zullen er een vreugde ervaren die nooit voorbij gaat!

Beste pelgrims, laat ons de duisternis afzweren. Laat ons het licht kiezen! Vragen we aan de Allerheiligste Maagd Maria om te durven ‘fiat’ zeggen, ja zeggen, volledig, zoals zij, om het licht van de Heilige Geest te ontvangen zoals zij. Op deze dag [pinkstermaandag] dat we dankzij onze paus Franciscus, Maria vieren, als Moeder van de Kerk, vragen we aan die Allerheiligste Moeder om een hart zoals het hare, een hart die God niets weigert, een hart dat brandt van liefde voor de glorie van God, een moedig hart om de mensen het Goede Nieuws te verkondigen, een genereus hart, een hart groot als het hart van Maria, met de dimensies van de Kerk, naar de dimensies van het Hart van Jezus!

Amen!

Robert kardinaal Sarah.