Brief van Mgr Hoogmartens over de werelddag van de armen; 19 november 2017

Broeders en Zusters,
Goede vrienden,

Bij de sluiting van het Jubeljaar van de Barmhartigheid in Rome, nu een jaar geleden, schreef paus Franciscus de herderlijke brief Misericordia et misera. Daarin kijkt hij ook vooruit in de hoop dat wij als christenen de ervaring van de goddelijke barmhartigheid met vreugde, trouw, en enthousiasme kunnen voortzetten in wat hij noemt een 'cultuur van de barmhartigheid'. Die cultuur krijgt vorm - zo schrijft onze paus - vanuit een volhardend gebed, vanuit een openheid voor de Heilige Geest en voor het leven van de heiligen, en - zo besluit hij - dichtbij de armen. In dezelfde brief riep paus Franciscus ook de 33ste zondag door het jaar, dit weekend dus, uit tot Werelddag van de armen. Graag geef ik u daarbij als uw bisschop enkele overwegingen mee.

1. De aandacht voor mensen in armoede is een rode draad door de Schrift. Bij Jezus stond ze centraal. Ook de lezingen van zondag maken er melding van. Zo wordt de sterke vrouw uit Spreuken geprezen omdat zij haar hand opent voor de behoeftige en de armen uitstrekt naar de misdeelde. Het evangelie van zondag vraagt ons bovendien onze talenten niet voor onszelf te gebruiken, maar te doen renderen voor het Rijk Gods. De Heer zal er ons rekenschap voor vragen.

2. De aandacht voor de armen is echter ook de vrucht van een leven vanuit Gods barmhartigheid, zo zegt paus Franciscus in zijn herderlijke brief. De schamele mens (misera) ervaart Gods barmhartigheid (misericordia) zoals de overspelige vrouw Jezus ervaart met Hem alleen achtergebleven. Vanuit de ervaring van Gods liefde zal die mens ook mededogen en ontferming tonen tegenover een andere mens in armoede. Dat is althans zijn roeping. Het volstaat niet te theoretiseren over barmhartigheid, zo schrift paus Franciscus. Ik zou datzelfde kunnen zeggen van uit de dynamiek van ons eigen jaarthema van dit jaar. Wie zich door God bemind weet, is ook geroepen mensen in armoede nabij te zijn.

3. Hoe kunnen wij al iets waarmaken van wat onze paus bedoelt met de Werelddag van de armen? Hoe kunnen wij mensen in armoede nabij zijn, wel wetende dat we zelf soms ook onze eigen armoede beleven?
a) Dat kan vooreerst door ons te bekeren in het perspectief van het Rijks Gods, door zelf te trachten vriend te worden van een mens in armoede. Mgr Paul Schruers zie het zo vaak: 'Een christen moet tenminste één arme als vriend hebben.'
b) Binnenkort begint ook de advent. De advent is als periode van verwachting bij uitstek zinvol om mensen in armoede te ontmoeten. Werd Jezus zelf niet geboren in een stal. En riep Hij ons niet op arm van geest te worden? De advent is sinds lang ook de tijd van Welzijnszorg, dat ons helpt ook structureel te strijden tegen armoede. Samen tegen armoede is de slogan van Welzijnszorg voor de komende jaren. Daarnaast zijn er in de loop van het jaar ook andere initiatieven en acties voor mensen in armoede en slachtoffers van onderdrukking. We denken aan dan aan de St-Vincentiuswerking bij ons en aan Caritas en Broederlijk Delen wereldwijd.
c) Het voornaamste is echter toch dat we zelf het hart hebben van een arme, die zich altijd door God bemind en door God geroepen weet. Dan kunnen we, zoals het evangelie van zondag ons vraagt, onze talenten helemaal inzetten voor broederschap, voor een betere wereld en uiteindelijk voor het Rijk Gods dat komen zal. Schuilt daarin trouwens niet het geheim van een zinvol en vreugdevol leven?
d) Ten slotte leeft de hoop dat een Werelddag van de armen op termijn uitgroeit tot een gelegenheid om velen die een hart hebben voor mensen in armoede op één of andere wijze samen te brengen voor liturgie en ontmoeting in alle eenvoud.

Laten we echter nu al de kansen tot ontmoeting in onze families, in onze straat of parochie gebruiken. Laten we steeds meer in staat van ontmoeting zijn met mensen in armoede in onze omgeving. De Heer die ons Gods barmhartigheid betoonde, roept er ons toe op. Een werelddag, zeker die van de armen, begint in de kleine wereld van ieder van ons.

Mgr Patrick Hoogmartens
Bisschop van Hasselt


-----
Lezingen:
Spreuken 31, 10-13.19-20.30-31
Eerste brief aan de Tessalonicenzen 5, 1-6
Evangelie Matthëus 25, 14-30

Misericordia et misera : Brief bij de sluiting van het Jaar van de Barmhartigheid, van 20 november 2016, Feest van Christus Koning. De brief gaat voor het grootste gedeelte over de biecht.

Laatste zondag van het jaar: Christus Koning. Et ne nos inducas in tentationem.

Christus Koning, de laatste zondag van het jaar. Het is goed om dan nog even terug te kijken.
En dit jaar zeker met goede herinneringen: de viering van 700 jaar Sacrament van Mirakel was goed bijgewoond en wondermooi. Het brengt ons tot grote dankbaarheid. op de eerste plaats natuurlijk aan God, die dit mirakel zo dicht bij onze stad liet gebeuren. Maar ook aan de parochie, EH deken en Mgr Hoogmartens, die toelieten dat de viering plaatsvond. En al degenen die hun handen uitstaken om er een succes van te maken.

Als we de foto's doorbladeren, dan beseffen we dat de 700ste verjaardag wel wat kleiner werd gevierd dan sommige van de vorige jubilea, terwijl onze stad erg in inwoners gegroeid is. En dat wil zeggen dat er nog heel wat werk voor de boeg is. Zoals Prof Wallner zei: Ite missa est; Ga uit, gij zijt gezonden. De lezingen zijn nog steeds terug te beluisteren op de website van Radio Maria NL.

Dat we 40 uur aanbidding konden houden, voor diverse intenties, was een prachtig initiatief. En ik denk dat velen 'bekoord' werden door de prachtige basiliek. Er zijn heel wat goede reacties op gekomen. En dat moet ons aanmoedigen om verder te gaan.

Vandaag werd het 'venite adoremus' festival gehouden in de St Quintinuskathedraal. Ik hoop dat dat een van de vruchten is van de viering van 700 jaar. Hoewel het minimaal werd aangekondigd, was er toch heel wat volk. Een initiatief waar onze broederschap zeker volgend jaar moet meedoen.

Hoe verder? Onze bisschop schreef een brief naar aanleiding van Misericordia et misera van de paus. De paus zegt daar niet alleen in om oog te hebben voor de armen, maar roept vooral op tot de biecht. Een ander initiatief waar de paus toe opriep na het jaar van de barmhartigheid, was het houden van '24 uur voor de Heer' op de vierde zondag van de vasten: 24 uur van biechtgelegenheid en Eucharistische aanbidding.

En dan is er natuurlijk het eeuwige pijnpunt: waarom geen Sacramentprocessie in het centrum van Hasselt? Als we God onder de korenmaat verstoppen, dan kan men natuurlijk niet verwachten dat er velen Christus leren kennen. Dit jaar dat sommigen 500 jaar prostestante afscheuring herdenken, en dus 500 jaar ontkenning van de Eucharistie, is het de beste gelegenheid om ons Katholieke geloof terug in volle waarheid te laten schitteren. De processie in juli heeft laten zien dat het kan. Als we nu niet beginnen, zijn we over 7 jaar weer niet klaar voor de Virga Jesse feesten. Laat ons bidden dat het mag.

2018 zal ons ook een lezing brengen door broeder Stockman op 23-05-2018, met als thema 'de Eucharistie, bron van Leven'. Het geeft ons meteen de kans om broeder Stockman te danken voor zijn inzet om het Katholieke geloof duidelijk en helder weer te geven in onze media, en ze te verdedigen in de Katholieke instellingen.

Het zijn bevreemdende tijden: in de Kerk is verwarring gekomen over de leer, kardinalen rollen vechtend over de straat, de paus is soms niet te volgen, de Kerk in Vlaanderen stort in snel tempo in ... Reden te meer om opnieuw op te bouwen, en te vertrekken van 'aanbidding tot evangelisatie'.

Venite Adoremus festival in Hasselt: 23 - 25 november 2017

Al enkele jaren kijken we uit naar Hasseltse deelname aan het Venite Adoremus-festival. Voorheen deden de Zusters Zaden van het Woord mee, maar die zijn nu naar Tongeren (men legt wel erge beproevingen op in de Kerk). Hoewel het niet uitgaat van onze broederschap, heeft men nu zaterdag 25 november aanbidding in de Kathedraal van 12 tot 17 uur. Het is niet erg aangekondigd, dus hierbij de uitnodiging, en onze steun voor dit initiatief!




Andere deelnemers in ons bisdom: Gemeenschap Zaden van het Woord in de Clarissenkerk te Tongeren:
Donderdag 23 november van 20,30 tot middernacht en op Vrijdag 24 november van 11 tot 17 uur.



De beste voorbereiding om het kerkelijk jaar af te sluiten (26 november is Christus Koning en de week erop begint dus de advent)!

Allen daarheen




Zie ook www.veniteadoremus.be

Dank aan wie de blasfemie van Kuttekoven wil stoppen

Nadat het bisdom Hasselt haar afkeuring reeds liet merken over de blasfemische provocatie van een koe die aan een kruis wordt gehangen, heeft nu blijkbaar iemand het initiatief genomen om deze provocatie gedaan te maken.

Bedankt aan wie het doet, er zijn nu eenmaal grenzen ook voor Katholieken. We worden al dagelijks vernederd door onze eigen leiders zonder ruggengraat, dan moet dat ook nog niet opnieuw door locale kerkfabrieken en provocateurs die zich kunstenaar benoemen.

Toch heeft de Katholieke Kerk dergelijke provocaties in hoge mate aan zichzelf te danken. In de constante zucht naar 'eigentijdsheid' gooit de Kerk haar eigen principes in Vlaanderen steeds weer en meer overboord.

Of hoe moet ik mij als Katholiek voelen als iemand het skelet van een walvis in een kathedraal ophangt? Allicht omdat de locale bisschop zelf geen ruggengraat heeft, moet er dan maar een walvis worden opgehangen, maar uiteindelijk maakt men zichzelf belachelijk.

Hetzelfde geldt de schommelstoelen van de Carolus Borromeus in Anwerpen, waar ook een kerkfabriek besloot om 'eigentijds' te zijn. En dan hebben we nog Jan Fabre natuurlijk; spijtig genoeg niet opgehangen in de kathedraal van Antwerpen; neen, die krijgt er zelfs een standbeeld. Een standbeeld voor iemand die met zijn reeks witmarmeren monstransen, de draak steekt met ons geloof in de H. Eucharistie. Maar ja, allicht weer een kerkfabriek die 'eigentijds' wou zijn.

In Brugge hebben ze het lumineuze idee om een sjaal van meters hoog en breed te breien om rond de St Salvator te hangen. Allicht heeft de kathedraal het daar te koud omdat er te weinig mensen naar de Mis gaan.

Natuurlijk spant het Vaticaan vandaag de hoofdkroon met haar 'postzegel van luther'... Ze moeten daar zelf eens Dominus Iesus opnieuw lezen. De Katholieke leer is er niet om zelf te grabbel te gooien; en zeker niet voor iemand die zijn eigen beloften verbreekt, en samenhokt met een weggelopen non, om vervolgens alle Sacramenten belachelijk te maken, ook al is het 500 jaar geleden.

Alstublieft Monseigneurs, stop de drang naar 'eigentijdsheid' en doe normaal, doe eens Katholiek. Als katholieken vinden we deze 'leuke acties' echt niet tof. Integendeel, je vraagt je op den duur af of je nog wel normale verstandelijke vermogens mag hebben en toch Katholiek kan zijn...

Uren H Missen voor Allerheiligen en Allerzielen:

Allerheiligen 1 november 2018:

8u    St Rochus, paterskerk
9u    St Rochus, paterskerk
9,30 St Martinus
10    Basiliek Virga Jesse
10,3 St Catharina
11    Kathedraal
11    H Hart
11    St Rochus, paterskerk
18    Kathedraal (?; volgens kerk en leven)
18,3 St Rochus, paterskerk


Allerzielen 2 november 2018:
7,3   St Rochus, paterskerk
8,3   St Rochus, paterskerk
18,3 Kathedraal
18,3 St Rochus, paterskerk

Donderdag 2 november: Aanbidding om 15 uur.

Op Allerzielen is er aanbidding van 15 tot 16 uur in de St QuintinusKathedraal.

Aanbidding in de Basiliek.

Vandaag 31 oktober, herdenken sommigen de protestantse revolutie en afscheuring van de Katholieke Kerk. Laat ons bidden rond het Allerheiligste Sacrament, dat de protestantse gemeenschappen mogen terugkeren tot de Kerk.

Dominus Iesus: St Johannes Paulus over uniciteit van de Heilbrengende Katholieke Kerk. .

Bij de herdenking van 500 jaar afscheuring van de Katholieke Kerk, dit stukje uit Dominus Iesus:


De voortdurende missionaire verkondiging van de Kerk wordt tegenwoordig bedreigd door relativistische theorieën, die het religieuze pluralisme niet slechts de facto, maar ook de iure (of in principe) willen rechtvaardigen. Als gevolg daarvan worden waarheden beschouwd als achterhaald, zoals bijvoorbeeld het definitieve en volledige karakter van de openbaring van Jezus Christus, de aard van het christelijke geloof in verhouding tot de innerlijke overtuiging in de andere religies, de inspiratie van de boeken van de Heilige Schrift, de personele eenheid tussen het eeuwige Woord en Jezus van Nazareth, de eenheid van de heilsorde van het vleesgeworden Woord en de Heilige Geest, de uniciteit en de heilbrengende universaliteit van Jezus Christus, de universele bemiddeling van het heil door de Kerk, de onscheidbaarheid - zij het in onderscheid - tussen het rijk van God, het rijk van Christus en de Kerk, de subsistentie van de ene Kerk van Christus in de katholieke Kerk.

...

De gelovigen zijn ertoe gehouden te belijden dat er een historische, in de apostolische opvolging gewortelde continuïteit bestaat tussen de door Christus gestichte en de katholieke Kerk: "Dit is de enige Kerk van Christus. (...) Onze Verlosser heeft haar, na zijn verrijzenis, aan Petrus als herder toevertrouwd . Aan hem en aan de andere apostelen heeft Hij haar uitbreiding en leiding opgedragen

Vgl. Mt. 28, 18. vv

. Haar heeft Hij voor eeuwig opgericht als pijler en grondslag van de waarheid

Vgl. 1 Tim. 3, 15

Triangle

Deze Kerk, in deze wereld ingesteld en uitgebouwd als een maatschappij, bevindt zich (subsistit) in de katholieke Kerk, die door de opvolger van Petrus en de met hem verenigde bisschoppen wordt bestuurd."

 

2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 8

Triangle

Met de term "subsistit in" wilde het Tweede Vaticaans Concilie twee leerstellingen met elkaar in overeenstemming brengen: aan de ene kant, dat de Kerk van Christus ondanks de verdeeldheden die onder christenen bestaan, volledig slechts in de katholieke Kerk voortgaat te bestaan, en aan de andere kant, "dat er ook buiten haar schoot meerdere bestanddelen van heiliging en waarheid te vinden zijn", namelijk in de Kerken en kerkelijke Gemeenschappen, die niet in volledige gemeenschap met de katholieke Kerk zijn.

Congregatie voor de Geloofsleer, Notificatie over het boek van Pater Leonardo Boff: Kerk, Charisma en Macht. Poging tot een militante ecclesiologie (11 mrt 1985). De authentieke betekenis van de Concilietekst is daarom in tegenspraak met de interpretatie van degenen die uit de term "subsistit in" de mening afleiden, dat de enige Kerk van Christus ook in andere christelijke Kerken gerealiseerd kan zijn. "Het Concilie daarentegen heeft het woord "subsistit" juist daarom gekozen, om duidelijk te maken, dat er slechts één enige "subsistentie" van de ware Kerk bestaat, terwijl er buiten haar zichtbare structuur enkel 'elementen van kerkzijn' bestaan, die - aangezien zij elementen van dezelfde Kerk zijn - naar de katholieke Kerk neigen en toeleiden" (AAS 77 (1985) 758 vlg.).

De betrekking tot deze Kerken en kerkelijke Gemeenschappen moet men eraan vasthouden dat "zij hun werkzaamheid juist ontlenen aan de volheid van genade en waarheid die aan de katholieke Kerk is toevertrouwd".

2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 3

TriangleEr is dus één enige Kerk van Christus, die in de katholieke Kerk blijft bestaan (subsisteert) en die door de opvolger van Petrus en door de bisschoppen in gemeenschap met hem, wordt geleid. 

Vgl. Congregatie voor de Geloofsleer, Verklaring ter bescherming van de Katholieke Leer over de Kerk tegen enkele hedendaagse dwalingen, Mysterium Ecclesiae (24 juni 1973), 1

Triangle
De Kerken, die weliswaar niet in volledige gemeenschap met de katholieke Kerk staan, maar door zeer nauwe banden, zoals de apostolische opvolging en de geldige Eucharistie, met haar verbonden blijven, zijn echte deelkerken.

Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 14.15

Triangle

Vgl. Congregatie voor de Geloofsleer, Brief aan de Bisschoppen van de Katholieke Kerk over enkele aspecten van de Kerk als Communio., Communionis notio (28 mei 1992), 17

Daarom is de Kerk van Christus ook in deze Kerken aanwezig en werkzaam, ofschoon zij niet de volledige gemeenschap met de katholieke Kerk hebben, in zoverre zij de katholieke leer over het primaat niet aanvaarden, dat de bisschop van Rome volgens Gods wil objectief bezit en over de hele Kerk uitoefent.

Vgl. 1e Vaticaans Concilie, 4e Zitting - Dogmatische Constitutie over de Kerk van Christus, Pastor Aeternus (18 juli 1870)

Triangle

Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Constitutie, Over de Kerk, Lumen Gentium (21 nov 1964), 22

De kerkelijke Gemeenschappen daarentegen, die het geldige bisschopsambt en de oorspronkelijke en volledige werkelijkheid van het eucharistische mysterie niet bewaard hebben zijn geen Kerken in de eigenlijke betekenis; degenen die in deze Gemeenschappen zijn gedoopt, zijn echter door het doopsel bij Christus ingelijfd en staan dus in een zekere, zij het niet volkomen, gemeenschap met de Kerk.
 

Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 3

Het Doopsel is immers gericht op de volledige ontplooiing van het leven in Christus door de volledige geloofsbelijdenis, de Eucharistie en de volle gemeenschap in de Kerk. 

Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 22

"Daarom mogen de christengelovigen zich niet voorstellen dat de Kerk van Christus niets anders is dan een soort optelsom van Kerken en kerkelijke Gemeenschappen - weliswaar gescheiden, maar in zekere zin nog één; het staat hun geenszins vrij aan te nemen dat de Kerk van Christus momenteel nergens meer waarlijk bestaat, maar alleen als een doel zou zijn te beschouwen, dat alle Kerken en Gemeenschappen moeten zoeken."

Congregatie voor de Geloofsleer, Verklaring ter bescherming van de Katholieke Leer over de Kerk tegen enkele hedendaagse dwalingen, Mysterium Ecclesiae (24 juni 1973), 1

Triangle

In werkelijkheid "bestaan de elementen van deze reeds gegeven Kerk in hun hele volheid in de katholieke Kerk en nog zonder deze volheid in de andere Gemeenschappen".

 

H. Paus Johannes Paulus II, Encycliek, Over de inzet voor de oecumene, Ut Unum Sint (25 mei 1995), 14

Triangle

Daarom "zijn deze afgescheiden Kerken en Gemeenschappen, ook al hebben zij vanuit onze geloofsovertuiging tekorten, van gewichtige betekenis in het heilsmysterie. De Geest van Christus weigert immers niet ze te gebruiken als heilsmiddelen, die hun kracht juist ontlenen aan de volheid van genade en waarheid, die aan de katholieke Kerk is toevertrouwd."

 

2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 3

Triangle

De ontbrekende eenheid onder de christenen is zeker een wonde voor de Kerk; maar niet in die zin, dat haar eenheid niet zou bestaan, maar, "voor zover zij haar belet, haar universaliteit in de geschiedenis volledig te verwezenlijken".

Congregatie voor de Geloofsleer, Brief aan de Bisschoppen van de Katholieke Kerk over enkele aspecten van de Kerk als Communio., Communionis notio (28 mei 1992), 17

Triangle

 

 

Dominus Iesus, 2000

Verklaring over de uniciteit en de heilbrengende universaliteit van Jezus en de Heilige Kerk.  

Vgl. 2e Vaticaans Concilie, Decreet, Over de oecumene, Unitatis Redintegratio (21 nov 1964), 4“Omdat men tegenwoordig onder de stuwing van de Heilige Geest in verschillende delen van de wereld door gebed, woord en daad op allerlei wijzen tracht, dichter te naderen tot die volheid van de eenheid, door Jezus Christus gewild, spoort dit ...”

Triangle